ព្រះគម្ពីរនៅលើអ៊ីនធឺណិត

ព្រះគម្ពីរជាភាសាជាច្រើន

តំណភ្ជាប់ (ជាពណ៌ខៀវ) ជាភាសាដែលអ្នកជ្រើសរើសនាំអ្នកទៅអត្ថបទផ្សេងទៀតដែលសរសេរជាភាសាដូចគ្នា។ តំណភ្ជាប់ខៀវបានសរសេរជាភាសាអង់គ្លេសដឹកនាំអ្នកទៅអត្ថបទមួយជាភាសាអង់គ្លេស។ ក្នុងករណីនេះអ្នកក៏អាចជ្រើសរើសបានពីបីភាសាផ្សេងទៀតដូចជាអេស្ប៉ាញព័រទុយហ្គាល់និងបារាំង។

ការប្រារព្ធពិធីរំលឹកនៃការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ

English  Español  Português  Français  Català  Românesc  Italiano  Deutsch 

Polski  Magyar  Hrvatski  Slovenský  Slovenski  český  Shqiptar  Nederlands 

Svenska  Norsk  Suomalainen  Dansk  Icelandic  Lietuvos  Latvijas  Eesti 

ქართული  ελληνικά  հայերեն  Kurd  Azərbaycan  اردو  Türk  العربية  فارسی  עברי  ייִדיש

Pусский  Yкраїнський  Македонски  Български  Монгол  беларускі  Қазақ  Cрпски 

Swahili Hausa Afrikaans Igbo Xhosa Yoruba Zulu Malagasy አማርኛ Somali

हिन्दी  नेपाली  বাঙালি  ਪੰਜਾਬੀ  தமிழ்  中国  ไทย  ខ្មែរ  ລາວ  Tiếng việt  日本の  한국의 

Tagalog  Indonesia  Jawa  Myanmar

(អត្ថបទ "ការបង្រៀនបឋមនៃព្រះគម្ពីរ" គឺបន្ទាប់ពីអត្ថបទ "ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច")
ជីវិតអស់កល្បជានិច្

"ហើយ​ប្រទាន​ពរ​អ្នក​ក្នុង​គ្រប់​កិច្ចការ​ដែល​អ្នក​ធ្វើ អ្នក​នឹង​មាន​អំណរ​ឥត​ឧបមា" (ចោទិយកថា ១៦:១៥)

ជីវិតអស់កល្បជានិច្ចតាមរយៈការរំដោះមនុស្សជាតិពីការជាប់បាប

«ពីព្រោះ​ព្រះ​ស្រឡាញ់​ពិភព​លោក​ដល់​ម្ល៉េះ​បាន​ជា​លោក​បាន​ឲ្យ​បុត្រ​តែ​មួយរបស់​លោក ដើម្បី​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​បង្ហាញ​ជំនឿ​លើ​បុត្រ​នោះ​អាច​មាន​ជីវិត​ដែល​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់ ហើយ​មិន​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ឡើយ។ (…) នក​ណា​ដែល​បង្ហាញ​ជំនឿ​លើ​បុត្រ​របស់​លោក អ្នក​នោះ​មាន​ជីវិត​ដែល​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់ រីឯ​អ្នក​ណា​ដែល​មិន​ស្ដាប់បង្គាប់​បុត្រ​របស់​លោក អ្នក​នោះ​នឹង​មិន​ទទួល​ជីវិត​ឡើយ តែ​កំហឹង​របស់​ព្រះ​នៅ​ជាប់​នឹង​អ្នក​នោះ»

(យ៉ូហាន ៣:១៦,៣៦)

ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទពេលដែលនៅលើផែនដីជារឿយៗបង្រៀនសេចក្តីសង្ឃឹមនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយគាត់ក៏បានបង្រៀនថាជីវិតអស់កល្បជានិច្ចនឹងទទួលបានតែតាមរយៈជំនឿលើយញ្ញបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ (យ៉ូហាន ៣:១៦,៣៦) ។ តម្លៃលោះនៃយញ្ញបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទនឹងអនុញ្ញាតឱ្យមានការព្យាបាលនិងការរស់ឡើងវិញ។

ការរំដោះតាមរយៈពរជ័យនៃការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទ

«ដូច​កូន​មនុស្ស​ក៏​មិន​បាន​មក​ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​បម្រើ​លោក​ដែរ តែ​បាន​មក​ដើម្បី​បម្រើ​គេ​វិញ ហើយ​ឲ្យ​ជីវិត​ខ្លួន​ជា​ថ្លៃ​លោះ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ផង»

(ម៉ាថាយ ២០:២៨)

« នៅ​ពេល​ដែល​លោក​យ៉ូប​ទូលអង្វរ​អោយ​មិត្តភក្ដិ​របស់​លោក ព្រះអម្ចាស់​ប្រោសប្រណី​លោក​អោយ​បាន​ចំរុងចំរើន​ឡើង​វិញ។ ព្រះអម្ចាស់​ប្រទាន​អោយ​លោក​ទទួល​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ពីរ​ដង​ច្រើន​លើស​មុន» (យ៉ូប ៤២:១០) ។ មនុស្សមួយហ្វូងយ៉ាងធំដែលនឹងរួចផុតពីគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំងនឹងទទួលពរពីព្រះយេហូវ៉ាដូចជាយ៉ូបតាមរយៈស្ដេចយេស៊ូគ្រិស្ដ (ព្រះមហាក្សត្រយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងប្រទានពរដល់មនុស្សជាតិ)៖ «មើល! យើង​ចាត់​ទុក​ពួក​អ្នក​ដែល​បាន​ស៊ូ​ទ្រាំ​ថា​ជា​អ្នក​មាន​សុភមង្គល។ អ្នក​រាល់​គ្នា​ធ្លាប់​ឮ​អំពី​ការ​ស៊ូ​ទ្រាំ​របស់​យ៉ូប ក៏​ដឹង​អំពី​ពរ​ដែល​ព្រះ​យេហូវ៉ា​បាន​ផ្ដល់​ឲ្យ ហើយ​តាម​រយៈ​ការ​នោះ​អ្នក​ឃើញ​ថា​ព្រះ​យេហូវ៉ា​មាន​មនោសញ្ចេតនា​ដ៏​ជ្រាល​ជ្រៅ ហើយ​ក៏​ពេញ​ទៅ​ដោយ​សេចក្ដី​មេត្ដា​ករុណា» (យ៉ាកុប ៥:១១)។

ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទអនុញ្ញាតឱ្យមានការអភ័យទោសនិងតម្លៃលោះដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូររូបកាយតាមរយៈការរស់ឡើងវិញនិងការព្យាបាល។

(ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទអនុញ្ញាតឱ្យមានការអភ័យទោសនិងតម្លៃលោះដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូររូបកាយតាមរយៈការរស់ឡើងវិញនិងការព្យាបាល)

(មនុស្សមួយក្រុមធំនៃប្រជាជាតិទាំងអស់នឹងរួចផុតពីគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំង (វិវរណៈ ៧:៩-១៧))

ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទដែលនឹងជាសះស្បើយមនុស្សជាតិ

«នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡឹម គ្មាន​នរណា​ម្នាក់​ពោល​ថា​«ខ្ញុំ​មាន​ជំងឺ» ទៀត​ឡើយព្រោះ​ព្រះអម្ចាស់​បាន​លើកលែង​ទោស​អោយប្រជាជន​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​រួច​ពី​បាប» (អេសាយ ៣៣:២៤)។

«ពេល​នោះ មនុស្ស​ខ្វាក់​នឹង​មើល​ឃើញមនុស្ស​ថ្លង់​នឹង​ស្ដាប់​ឮ​មនុស្ស​ខ្វិន​នឹង​លោត​ដូច​ប្រើស​ហើយ​មនុស្ស​គ នឹង​ច្រៀង​យ៉ាង​រីករាយ​ដ្បិត​មាន​ទឹក​ផុស​ឡើង​នៅ​វាល​រហោស្ថាន​ព្រម​ទាំង​មាន​ទឹក​ជ្រោះ​ហូរ​នៅ​វាល​ហួតហែង» (អេសាយ ៣៥:៥,៦)។

ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទនឹងធ្វើឱ្យអ្នកក្មេងម្តងទៀត

«ពេល​នោះ សាច់​ឈាម​របស់​គេ​នឹង​ប្រែ​ជាស្រស់​ស្អាត​ដូច​គ្រា​នៅ​ពី​ក្មេង​ហើយ​គេ​នឹង​បាន​ដូច​គ្រា​នៅ​វ័យ​ជំទង់» (យ៉ូប ៣៣:២៥)។

ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទនឹងអនុញ្ញាតឱ្យមានការរស់ឡើងវិញនៃមនុស្សស្លាប់

«មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ផ្នូរ​នឹង​រស់​ឡើង​វិញ អ្នក​ខ្លះ​នឹង​ទទួល​ជីវិត​អស់កល្ប​ជានិច្ច» (ដានីយ៉ែល ១២: ២)។

«ហើយ​ខ្ញុំ​មាន​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​លើ​ព្រះ ដូច​បុរស​ទាំង​នេះ​ដែរ​ថា មនុស្ស​សុចរិត​និង​មនុស្ស​មិន​សុចរិត​នឹង​ត្រូវ​ប្រោស​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ» (កិច្ចការ ២៤:១៥)។

«កុំ​ឲ្យ​ពាក្យ​ទាំង​នេះ​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ភ្ញាក់​ផ្អើល​ឡើយ ព្រោះ​នឹង​មាន​វេលា​មក​ដល់ ដែល​អស់​អ្នក​នៅ​ក្នុង​ផ្នូរ​ដែល​សម្រាប់​ជា​ទី​រំលឹក នឹង​ឮ​សំឡេង​របស់​លោក  ហើយ​ចេញ​មក អស់​អ្នក​ណា​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ការ​ល្អ អ្នក​ទាំង​នោះ​នឹង​រស់​ឡើង​វិញ​ហើយ​បាន​ជីវិត ឯ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​បាន​ប្រព្រឹត្ត​ការ​អាក្រក់​ជា​ទម្លាប់ អ្នក​ទាំង​នោះ​នឹង​រស់​ឡើង​វិញ​ហើយ​ទទួល​ការ​កាត់​ទោស» (យ៉ូហាន ៥:២៨,២៩)។

«រួច​មក ខ្ញុំ​ឃើញ​បល្ល័ង្ក​ពណ៌​ស​យ៉ាង​ធំ​មួយ​និង​លោក​ដែល​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​នោះ។ ផែនដី​និង​មេឃ​បាន​ចេញ​បាត់​ពី​មុខ​លោក គ្មាន​កន្លែង​សម្រាប់​ផែនដី​និង​មេឃ​ទៀត​ឡើយ។  ខ្ញុំ​ឃើញ​មនុស្ស​ស្លាប់ ទាំង​អ្នក​ធំ​ទាំង​អ្នក​តូច​កំពុង​ឈរ​នៅ​មុខ​បល្ល័ង្ក ហើយ​រមូរ​ផ្សេងៗ​បាន​ត្រូវ​បើក​ឡើង។ ប៉ុន្តែ​បញ្ជី​មួយ​ទៀត​បាន​ត្រូវ​បើក​ឡើង គឺជា​បញ្ជី​ជីវិត។ ឯ​មនុស្ស​ស្លាប់​បាន​ត្រូវ​វិនិច្ឆ័យ​យោង​ទៅ​តាម​អ្វី​ដែល​បាន​ត្រូវ​សរសេរ​ក្នុង​រមូរ​ទាំង​នោះ ស្រប​តាម​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​ពួក​គេ។ សមុទ្រ​បាន​ប្រគល់​មនុស្ស​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​នោះ​មក​វិញ ហើយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​និង​ផ្នូរ បាន​ប្រគល់​មនុស្ស​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​នោះ​មក​វិញ​ដែរ ហើយ​ពួក​គេ​បាន​ត្រូវ​វិនិច្ឆ័យ​រៀងៗ​ខ្លួន ស្រប​តាមការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​ពួក​គេ» (វិវរណៈ ២០:១១-១៣) ។

មនុស្សទុច្ចរិតដែលបានរស់ឡើងវិញនឹងត្រូវវិនិច្ឆ័យដោយផ្អែកលើអំពើល្អឬអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេនៅក្នុងសួនមនោរម្យនៅលើផែនដីនាពេលអនាគត។ (ការគ្រប់គ្រងការរស់ឡើងវិញនៅលើផែនដី ការរស់ឡើងវិញទៅស្ថានសួគ៌ ការរស់ឡើងវិញនៅលើផែនដី)

ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទនឹងអនុញ្ញាត ឲ្យ មនុស្សមួយហ្វូងយ៉ាងធំអាចរួចផុតពីសេចក្ដីវេទនាជាខ្លាំងដោយមិនស្លាប់ឡើយ

«បន្ទាប់​ពី​ការ​ទាំង​នោះ មើល! ខ្ញុំ​ឃើញ​មនុស្ស​មួយ​ក្រុម​ធំ ដែល​គ្មាន​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់​អាច​រាប់​ចំនួន​បាន​ឡើយ។ ពួក​គេ​ចេញ​ពី​គ្រប់​ប្រជាជាតិ គ្រប់​កុលសម្ព័ន្ធ គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍ និង​គ្រប់​ភាសា ហើយ​កំពុង​ឈរ​នៅ​មុខ​បល្ល័ង្ក​និង​នៅ​មុខ​កូន​ចៀម ដោយ​ពាក់​អាវ​វែង​ពណ៌​ស ព្រម​ទាំង​កាន់​ធាង​លម៉ើ​នៅ​ដៃ។ ហើយ​ពួក​គេ​បន្លឺ​សំឡេង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ឥត​ឈប់​ថា៖ «សេចក្ដី​សង្គ្រោះ​របស់​យើង​មក​ពី​ព្រះ​របស់​យើង ដែល​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក និង​ពី​កូន​ចៀម»។

ឯ​ទេវតា​ទាំង​ឡាយ​កំពុង​ឈរ​នៅ​ជុំ​វិញ​បល្ល័ង្ក និង​ពួក​អ្នក​ចាស់​ទុំ និង​ចេរូប៊ីន​ទាំង​បួន រួច​ពួក​គេ​ក្រាប​ក្បាល​នៅ​មុខ​បល្ល័ង្ក​គោរព​ប្រណិប័តន៍​ព្រះ  ហើយ​និយាយ​ថា៖ «អាមេន! ពរ សិរី​រុងរឿង ប្រាជ្ញា អំណរ​គុណ កិត្ដិយស ឫទ្ធានុភាព និង​កម្លាំង​ជា​របស់​ព្រះ​នៃ​យើង​ជា​រៀង​រហូត។ អាមេន»។

បន្ទាប់​មក អ្នក​ចាស់​ទុំ​ម្នាក់​សួរ​ខ្ញុំ​ថា៖ «តើ​អ្នក​ទាំង​នេះ​ដែល​ពាក់​អាវ​វែង​ពណ៌​ស​ជា​អ្នក​ណា? ហើយ​តើ​ពួក​គេ​មក​ពី​ណា?»។ ម្ល៉ោះ​ហើយ ខ្ញុំ​និយាយ​ទៅ​គាត់​ភ្លាម​ថា៖ «ម្ចាស់​ខ្ញុំ​អើយ អ្នក​ដឹង​ហើយ»។ គាត់​និយាយ​មក​ខ្ញុំ​ថា៖ «អ្នក​ទាំង​នោះ​គឺជា​អ្នក​ដែល​ចេញ​ផុត​ពី​គ្រា​ទុក្ខវេទនា​ដ៏​ខ្លាំង ហើយ​ពួក​គេ​បាន​បោក​សម្អាត​អាវ​វែង​របស់​ពួក​គេ​ឲ្យ​ស​ក្នុង​ឈាម​របស់​កូន​ចៀម។ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​ពួក​គេ​នៅ​មុខ​បល្ល័ង្ក​របស់​ព្រះ ហើយ​ពួក​គេ​កំពុង​បំពេញ​កិច្ច​បម្រើ​ពិសិដ្ឋ​ជូន​លោក​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ​ក្នុង​វិហារ​របស់​លោក ឯ​លោក​ដែល​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​នឹង​រៀប​ចំ​ត្រ​សាល​មួយ​ដើម្បី​ការពារ​ពួក​គេ។ ពួក​គេ​នឹង​មិន​ស្រេក​ឬ​ឃ្លាន​ទៀត​ឡើយ ហើយ​ថ្ងៃ​នឹង​មិន​ជះ​កម្ដៅ​ខ្លាំង​ពេក​មក​លើ​ពួក​គេ​ទៀត​ដែរ  ពីព្រោះ​កូន​ចៀម​ដែល​នៅ​ក្បែរ​បល្ល័ង្ក​នឹង​ឃ្វាល​ពួក​គេ ហើយ​នាំ​ទៅ​ឯ​រន្ធ​ទឹក​ដែល​ផ្ដល់​ជីវិត។ ឯ​ព្រះ​នឹង​ជូត​អស់​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​ចេញ​ពី​ភ្នែក​របស់​ពួក​គេ»» (វិវរណៈ ៧:៩-១៧)។ (មនុស្សមួយក្រុមធំគ្រប់ជាតិសាសន៍និងភាសាទាំងអស់នឹងរួចផុតពីទុក្ខវេទនាជាខ្លាំង)

នគរព្រះនឹងគ្រប់គ្រងផែនដី

«ខ្រួច​មក ខ្ញុំ​ឮ​សំឡេង​មួយ​បន្លឺ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចេញ​ពី​បល្ល័ង្ក​មក​ថា៖ «មើល! ត្រ​សាល​របស់​ព្រះ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​មនុស្ស​ជាតិ ហើយ​លោក​នឹង​អាស្រ័យ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​គេ ឯ​ពួក​គេ​នឹង​ធ្វើ​ជា​រាស្ត្រ​របស់​លោក។ ហើយ​ព្រះ​នឹង​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​គេ​ដោយ​ខ្លួន​លោក​ផ្ទាល់។ លោក​នឹង​ជូត​អស់​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​ចេញ​ពី​ភ្នែក​របស់​ពួក​គេ ហើយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​នឹង​លែង​មាន​ទៀត ទុក្ខ​ព្រួយ ការ​ស្រែក​យំ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​ក៏​នឹង​លែង​មាន​ទៀត​ដែរ។ អ្វីៗ​ដែល​ធ្លាប់​កើត​ឡើង​ពី​មុន នោះ​បាន​កន្លង​បាត់​អស់​ហើយ»» (វិវរណៈ ២១:១-៤)។ (ការគ្រប់គ្រងលើផែនដីនៃព្រះរាជាណាចក្រនៃព្រះ ព្រះអង្គម្ចាស់ ពួកបូជាចារ្យ ពួកលេវី)

អព្ភូតហេតុរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដើម្បីពង្រឹងសេចក្តីជំនឿលើក្តីសង្ឃឹមនៃជីវិតអស់កល្បជានិច្ច

«តាម​ការ​ពិត មាន​ការ​ជា​ច្រើន​ទៀត​ដែល​លោក​យេស៊ូ​បាន​ធ្វើ ហើយ​ប្រសិនបើ​សរសេរ​អំពី​ការ​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​បាន​ល្អិត​ល្អន់ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល​មិន​ល្មម​ទុក​រមូរ​ទាំង​អស់​នោះ​ឡើយ» (យ៉ូហាន ២១:២៥)

ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទប្រោស ឲ្យ ជាម្ដាយក្មេករបស់សាវ័កពេត្រុស៖ «ក្រោយ​មក ពេល​លោក​យេស៊ូ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​របស់​ពេត្រុស លោក​ឃើញ​ម្ដាយក្មេក​របស់​គាត់​កំពុង​ដេក​ដោយ​ឈឺ​គ្រុន​ក្ដៅ។ ដូច្នេះ លោក​ពាល់​ដៃ​របស់​គាត់ គ្រុន​នោះ​ក៏​បាត់​ទៅ រួច​គាត់​ងើប​ឡើង​ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ធ្វើ​អាហារ​ជូន​លោក» (ម៉ាថាយ ៨:១៤,១៥)។

ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទប្រោសមនុស្សខ្វាក់ម្នាក់ថា៖ «លុះ​លោក​មក​ជិត​ដល់​ក្រុង​យេរីខូ មាន​បុរស​ងងឹត​ភ្នែក​ម្នាក់​កំពុង​អង្គុយ​សុំ​ទាន​នៅ​ក្បែរ​ផ្លូវ។  ពេល​ដែល​គាត់​ឮ​សូរ​បណ្ដា​ជន​ដើរ​កាត់ នោះ​ក៏​សួរ​គេ​អំពី​រឿង​អ្វី​ដែល​កំពុង​កើត​ឡើង។  គេ​ប្រាប់​គាត់​ថា៖ «លោក​យេស៊ូ​ពី​ក្រុង​ណាសារ៉ែត​កំពុង​ដើរ​កាត់!»។  ឮ​ដូច្នេះ គាត់​ស្រែក​ឡើង​ថា៖ «លោក​យេស៊ូ បុត្រ​ដាវីឌ! សូម​មេត្ដា​ជួយ​ខ្ញុំ​ផង!»។  ហើយ​ពួក​អ្នក​ដែល​កំពុង​ដើរ​ខាង​មុខ​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​និយាយ​ម៉ឺង​ម៉ាត់​ប្រាប់​បុរស​នោះ​ឲ្យ​នៅ​ស្ងៀម តែ​គាត់​ស្រែក​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ថា៖ «បុត្រ​ដាវីឌ! សូម​មេត្ដា​ជួយ​ខ្ញុំ​ផង!»។  រួច​លោក​យេស៊ូ​ក៏​ឈប់​ហើយ​បង្គាប់​គេ​ឲ្យ​នាំ​បុរស​នោះ​មក​លោក។ ពេល​ដែល​បុរស​នោះ​មក​ជិត​លោក​ហើយ នោះ​លោក​យេស៊ូ​សួរ​គាត់​ថា៖  «តើ​ចង់​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​អ្វី​ដើម្បី​អ្នក?»។ គាត់​ជម្រាប​ថា៖ «លោក​ម្ចាស់ សូម​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​ឡើង​វិញ»។  ដូច្នេះ លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គាត់​ថា៖ «ចូរ​មើល​ឃើញ​ឡើង​វិញ។ ជំនឿ​របស់​អ្នក​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ជា​ហើយ»។  រំពេច​នោះ គាត់​អាច​មើល​ឃើញ​ឡើង​វិញ ក៏​ចាប់​ផ្ដើម​ដើរ​តាម​លោក​ព្រម​ទាំង​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះ​ផង។ ពេល​ដែល​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ឃើញ​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង ពួក​គេ​ក៏​បាន​សរសើរ​ព្រះ​ដែរ» (លូកា ១៨:៣៥-៤៣)។

ព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដប្រោសមនុស្សឃ្លង់ម្នាក់ថា៖ «មាន​បុរស​កើត​ជំងឺ​ឃ្លង់​ម្នាក់​មក​រក​លោក ហើយ​លុត​ជង្គង់​អង្វរ​ថា៖ «បើ​លោក​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ជា​ស្អាត លោក​អាច​ធ្វើ​បាន»។ ឃើញ​ដូច្នេះ លោក​មាន​ចិត្ត​ក្ដួល​អាណិត រួច​លូក​ដៃ​ទៅ​ពាល់​គាត់​ដោយ​ពោល​ថា៖ «ខ្ញុំ​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ជា​ស្អាត​មែន។ សូម​ឲ្យ​ជា​ស្អាត​ចុះ»។ រំពេច​នោះ ជំងឺ​ឃ្លង់​បាន​បាត់​ពី​ខ្លួន​គាត់​ទៅ ហើយ​គាត់​បាន​ជា​ស្អាត» (ម៉ាកុស ១:៤០-៤២)។

ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទព្យាបាលបុរសដែលមិនអាចដើរបាន៖ «បន្ទាប់​ពី​ការ​ទាំង​នេះ មាន​បុណ្យ​មួយ​របស់​ជន​ជាតិ​យូដា ហើយ​លោក​យេស៊ូ​បាន​ឡើង​ទៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម។  នៅ​ក្រុង​យេរូសាឡិម នៅ​ទ្វារចៀម មាន​អាង​ទឹក​មួយ​ដែល​ភាសា​ហេប្រឺ​ហៅ​ថា​បេតសាថា ហើយ​អាង​នោះ​ព័ទ្ធ​ដោយ​ល្វែង​ប្រាំ។  ក្នុង​ល្វែង​ទាំង​នេះ មាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​នាក់​ដែល​ឈឺ ងងឹត​ភ្នែក ខ្វិន ស្វិត​ដៃ ឬ​ស្វិត​ជើង​កំពុង​ដេក​នៅ​ទី​នោះ។ ប៉ុន្តែ​មាន​បុរស​ម្នាក់​នៅ​ទី​នោះ​ដែល​បាន​ឈឺ​អស់​សាមសិប​ប្រាំបី​ឆ្នាំ។ ពេល​ដែល​លោក​ឃើញ​បុរស​នេះ​កំពុង​ដេក​នៅ​ទី​នោះ និង​ដោយ​ដឹង​ថា​គាត់​ឈឺ​យូរ​ហើយ នោះ​លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គាត់​ថា៖ «តើ​អ្នក​ចង់​មាន​សុខភាព​ល្អ​ឡើង​វិញ​ទេ?»។  បុរស​ដែល​ឈឺ​នោះ​បាន​ឆ្លើយ​ថា៖ «លោក ខ្ញុំ​គ្មាន​អ្នក​ណា​ជួយ​ដាក់​ខ្ញុំ​ក្នុង​អាង​ពេល​ដែល​ទឹក​កំពុង​កម្រើក​ទេ តែ​ពេល​ខ្ញុំ​កំពុង​ចុះ​ទៅ មាន​ម្នាក់​ទៀត​ចុះ​ទៅ​មុន​ខ្ញុំ»។ លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​គាត់​ថា៖ «ចូរ​ងើប​ឡើង យក​គ្រែ​ស្នែង​របស់​អ្នក ហើយ​ដើរ​ទៅ​ចុះ»។  រំពេច​នោះ បុរស​នោះ​មាន​សុខភាព​ល្អ​ឡើង​វិញ ក៏​យក​គ្រែ​ស្នែង​របស់​គាត់​ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ដើរ​ទៅ» (យ៉ូហាន ៥:១-៩)។

ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបញ្ឈប់ខ្យល់ព្យុះ៖ «លុះ​ក្រោយ​មក លោក​ចុះ​ក្នុង​ទូក​មួយ ហើយ​អ្នក​កាន់​តាម​ក៏​បាន​ទៅ​ជា​មួយ​នឹង​លោក​ដែរ។  រួច​មក កើត​មាន​ខ្យល់​ព្យុះ​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​សមុទ្រ ហើយ​រលក​បាន​បោក​កញ្ជ្រោល​គ្រប​លើ​ទូក។ ចំណែក​លោក​វិញ លោក​កំពុង​សម្រាន្ត​លក់។ ពួក​គាត់​បាន​មក​ដាស់​លោក​ថា៖ «លោក​ម្ចាស់! សូម​សង្គ្រោះ​យើង​ផង! យើង​ជិត​វិនាស​ហើយ!»។  តែ​លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​ពួក​គាត់​ថា៖ «អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​មាន​ជំនឿ​តិច ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ខ្លាច​ដូច្នេះ?»។ រួច​មក លោក​ក្រោក​ឡើង ហើយ​ស្តីបន្ទោស​ខ្យល់​និង​សមុទ្រ។ នោះ​ក៏​កើត​មាន​សភាព​ស្ងប់​ស្ងាត់​ក្រៃ​លែង។  ដូច្នេះ​បុរស​ទាំង​នោះ​បាន​នឹក​អស្ចារ្យ ហើយ​និយាយ​ថា៖ «តើ​លោក​ជា​នរណា បាន​ជា​សូម្បី​តែ​ខ្យល់​និង​សមុទ្រ​ក៏​ស្ដាប់បង្គាប់​លោក​ដែរ?»» (ម៉ាថាយ ៨:២៣-២៧)។ អព្ភូតហេតុនេះបង្ហាញថានៅក្នុងឋានសួគ៌លើផែនដីលែងមានព្យុះឬទឹកជំនន់ដែលនឹងបង្កឱ្យមានគ្រោះមហន្តរាយ។

លោកយេស៊ូគ្រិស្ដបានប្រោសកូនប្រុសរបស់ស្ដ្រីមេម៉ាយ ឲ្យ រស់ឡើងវិញ៖ «មិន​យូរ​ក្រោយ​ពី​នោះ លោក​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ក្រុង​មួយ​ហៅ​ថា​ណេអ៊ីន ហើយ​ពួក​អ្នក​កាន់​តាម​និង​មនុស្ស​មួយ​ក្រុម​ធំ​បាន​រួម​ដំណើរ​ជា​មួយ​នឹង​លោក។  លុះ​ធ្វើ​ដំណើរ​ជិត​ដល់​ផ្លូវ​ចូល​ក្រុង​ហើយ មើល! គេ​កំពុង​សែង​សព​បុរស​ដែល​ជា​កូន​តែ​មួយ​របស់​ម្ដាយ។ ម្យ៉ាង​ទៀត ម្ដាយ​របស់​សព​នោះ​ជា​ស្ត្រី​មេម៉ាយ ហើយ​មនុស្ស​មួយ​ក្រុម​ធំ​ពី​ក្រុង​នោះ​ក៏​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​នាង​ដែរ។ ពេល​ដែល​លោក​ម្ចាស់​យេស៊ូ​ក្រឡេក​ទៅ​ឃើញ​នាង លោក​មាន​ចិត្ត​ក្ដួល​អាណិត ក៏​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​នាង​ថា៖ «ឈប់​យំ​ទៅ»។ បន្ទាប់​មក លោក​ដើរ​ទៅ​ជិត​ហើយ​ពាល់​គ្រែ​ស្នែង ឯ​ពួក​អ្នក​សែង​ក៏​ឈប់។ រួច​មក លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «អ្នក​កំលោះ ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​ថា ចូរ​ក្រោក​ឡើង!»។ ឯ​បុរស​ដែល​ស្លាប់​នោះ​ក៏​ងើប​ឡើង​អង្គុយ ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​និយាយ រួច​លោក​ប្រគល់​គាត់​ឲ្យ​ម្ដាយ។ ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា​ក៏​តាំង​ស្ញែង​ខ្លាច រួច​ចាប់​ផ្ដើម​សរសើរ​តម្កើង​ព្រះ​ថា៖ «អ្នក​ប្រកាស​ទំនាយ​ម្នាក់​ដ៏​ឧត្តម​បាន​ត្រូវ​តាំង​ឡើង​ក្នុង​ចំណោម​យើង» ហើយ​«ព្រះ​បាន​អាណិត​រាស្ត្រ​របស់​លោក»។ រួច​ដំណឹង​នេះ​អំពី​លោក បាន​ឮ​សុសសាយ​ពេញ​តំបន់​យូឌា​ទាំង​មូល​និង​តំបន់​នៅ​ជុំ​វិញ» (លូកា ៧:១១-១៧)។

ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទប្រោសកូនស្រីរបស់យ៉ៃរ៉ុស ឲ្យ រស់ឡើងវិញ៖ «ពេល​ដែល​លោក​កំពុង​មាន​ប្រសាសន៍ មាន​តំណាង​ម្នាក់​របស់​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​នៃ​សាលា​ប្រជុំ​បាន​មក​ប្រាប់​ថា៖ «កូន​ស្រី​របស់​អ្នក​ស្លាប់​ហើយ កុំ​រំខាន​លោក​គ្រូ​ទៀត»។ ឮ​ដូច្នេះ លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «កុំ​ខ្លាច​ឡើយ គ្រាន់តែ​មាន​ជំនឿ​ប៉ុណ្ណោះ នោះ​នាង​នឹង​ត្រូវ​សង្គ្រោះ»។ លុះ​ទៅ​ដល់​ផ្ទះ​នោះ​ហើយ លោក​មិន​បាន​ឲ្យ​អ្នក​ណា​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ជា​មួយ​នឹង​លោក​ឡើយ ក្រៅ​ពី​ពេត្រុស យ៉ូហាន យ៉ាកុប និង​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​ក្មេង​ស្រី​នោះ។ ឯ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​កំពុង​យំ​គក់​ទ្រូង​សោកស្ដាយ​នាង។ ដូច្នេះ លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ឈប់​យំ​ទៅ ព្រោះ​នាង​មិន​បាន​ស្លាប់​ឡើយ តែ​កំពុង​ដេក​លក់»។  ឮ​ដូច្នេះ ពួក​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​សើច​ចំអក​ឲ្យ​លោក ពីព្រោះ​ពួក​គេ​ដឹង​ថា​នាង​បាន​ស្លាប់​មែន។ ប៉ុន្តែ​លោក​ចាប់​ដៃ​របស់​នាង​រួច​បន្លឺ​សំឡេង​ថា៖ «នាង​អើយ! ចូរ​ក្រោក​ឡើង!» ហើយ​នាង​មាន​ជីវិត ឡើង​វិញ ក៏​ក្រោក​ឡើង​ភ្លាម រួច​លោក​បង្គាប់​ឲ្យ​គេ​យក​អាហារ​មក​ឲ្យ​នាង​បរិភោគ។ ឯ​ឪពុក​ម្ដាយ​នាង​បាន​ត្រេក​អរ​ហួស​ប្រមាណ ប៉ុន្តែ​លោក​បង្គាប់​ពួក​គាត់ កុំ​ប្រាប់​អ្នក​ណា​ឲ្យ​សោះ​អំពី​អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង» (លូកា ៨:៤៩-៥៦)។

លោកយេស៊ូគ្រិស្ដបានប្រោសមិត្ដសម្លាញ់របស់លោក ឲ្យ រស់ឡើងវិញគឺលោកឡាសារដែលបានស្លាប់បួនថ្ងៃមុន៖ «ពេល​នោះ លោក​យេស៊ូ​មិន​ទាន់​ចូល​ក្នុង​ភូមិ​នៅ​ឡើយ ប៉ុន្តែ​លោក​នៅ​កន្លែង​ដែល​ម៉ាថា​បាន​ជួប​លោក​ពី​មុន។  ដូច្នេះ ពេល​ដែល​ជន​ជាតិ​យូដា​ដែល​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ម៉ារៀ​ក្នុង​ផ្ទះ ដើម្បី​សម្រាល​ទុក្ខ​នាង ឃើញ​ថា​នាង​ប្រញាប់​ក្រោក​ឡើង​ហើយ​ចេញ​ទៅ នោះ​ពួក​គេ​ក៏​បាន​ទៅ​តាម ដោយ​នឹក​ស្មានថា​នាង​កំពុង​ចេញ​ទៅ​ទី​បញ្ចុះ​សព​ដើម្បី​យំ​នៅ​ទី​នោះ។  រួច​ពេល​ដែល​ម៉ារៀ​មក​ដល់​កន្លែង​ដែលលោក​យេស៊ូ​នៅ ហើយ​ឃើញ​លោក នោះ​នាង​បាន​លំឱន​កាយ​នៅ​ជិត​ជើង​របស់លោក ដោយ​និយាយ​ថា៖ «លោក​ម្ចាស់ ប្រសិនបើ​លោក​នៅ​ទី​នេះ ប្អូន​ប្រុស​របស់​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ស្លាប់​ទេ»។  ដូច្នេះ ពេល​ដែល​លោក​យេស៊ូ​ឃើញ​នាង​និង​ជន​ជាតិ​យូដា​ដែល​បាន​មក​ជា​មួយ​នឹង​នាង​កំពុង​យំ នោះ​លោក​មាន​ចិត្ត​ក្ដុកក្ដួល​ក៏​រំជួល​ចិត្ត* យ៉ាង​ខ្លាំង ហើយ​លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ដាក់​គាត់​នៅ​ឯ​ណា?» ពួក​គាត់​ឆ្លើយ​ថា៖ «លោក​ម្ចាស់ សូម​មក​មើល»។ លោក​យេស៊ូ​ក៏​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក។  ដូច្នេះ ជន​ជាតិ​យូដា​តាំង​និយាយ​ថា៖ «មើល! គាត់​ស្រឡាញ់​ឡាសា​ខ្លាំង​ណាស់!»។ ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​ខ្លះ​និយាយ​ថា៖ «បុរស​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​បុរស​ងងឹត​ភ្នែក​នោះ​អាច​មើល​ឃើញ ដូច្នេះ តើ​គាត់​មិន​អាច​ជួយ​កុំ​ឲ្យ​អ្នក​នេះ​ស្លាប់​បាន​ទេ​ឬ?»។

ដូច្នេះ ក្រោយ​ពី​លោក​យេស៊ូ​កើត​មាន​ចិត្ត​ក្ដុកក្ដួល​ម្ដង​ទៀត នោះ​លោក​មក​ដល់​ទី​បញ្ចុះ​សព។ ទី​បញ្ចុះ​សព​នោះ​ជា​រូង​ថ្ម ហើយ​មាន​ដុំ​ថ្ម​មួយ​បិទ​មាត់​រូង។ លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ចូរ​យក​ថ្ម​នោះ​ចេញ»។ ម៉ាថា​ជា​បង​ស្រី​របស់​សព បាន​និយាយ​ទៅ​កាន់​លោក​ថា៖ «លោក​ម្ចាស់ សព​ច្បាស់​ជា​ធុំ​ក្លិន ព្រោះ​បួន​ថ្ងៃ​បាន​កន្លង​ទៅ​ហើយ»។ លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​នាង​ថា៖ «តើ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ប្រាប់​នាង​ថា ប្រសិនបើ​នាង​ជឿ នោះ​នាង​នឹង​ឃើញ​សិរី​រុងរឿង​របស់​ព្រះ​ទេ​ឬ?»។ ដូច្នេះ ពួក​គេ​បាន​យក​ថ្ម​នោះ​ចេញ។ បន្ទាប់​មក លោក​យេស៊ូ​ងើយ​ភ្នែក​ទៅ​លើ ក៏​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «បិតា​អើយ ខ្ញុំ​សូម​អរគុណ​លោក​ដែល​លោក​បាន​ស្ដាប់​ខ្ញុំ។ ពិត​មែន​តែ​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​លោក​តែង​តែ​ស្ដាប់​ខ្ញុំ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​បាន​និយាយ​ដូច្នេះ​ដោយ​សារ​មាន​បណ្ដា​ជន​កំពុង​ឈរ​នៅ​ជុំ​វិញ ដើម្បី​ពួក​គេ​អាច​ជឿ​ថា​លោក​បាន​ចាត់​ខ្ញុំ​ឲ្យ​មក»។ លុះ​មាន​ប្រសាសន៍​អ្វីៗ​ទាំង​នេះ​ចប់​ហើយ លោក​បន្លឺ​សំឡេង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ថា៖ «ឡាសា! ចូរ​ចេញ​មក!»។ បុរស​ដែល​ស្លាប់​នោះ​បាន​ចេញ​មក​ទាំង​មាន​ក្រណាត់​រុំ​ដៃ ជើង និង​មុខ​របស់​គាត់។ លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​ពួក​គេ​ថា៖ «ចូរ​ស្រាយ​គាត់ ហើយ​ឲ្យ​គាត់​ទៅ​ចុះ»» (យ៉ូហាន ១១:៣០-៤៤)។

លោកយេស៊ូគ្រិស្ដបានធ្វើអព្ភូតហេតុជាច្រើនទៀត។ពួកគេពង្រឹងជំនឿយើងលើកទឹកចិត្តយើងនិងមើលឃើញពីពរជ័យជាច្រើនដែលនឹងមាននៅលើផែនដី។ពាក្យជាលាយលក្ខណ៍អក្សររបស់សាវ័កយ៉ូហានសង្ខេបយ៉ាងល្អិតល្អន់នូវអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យជាច្រើនដែលព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានធ្វើដើម្បីជាការធានានូវអ្វីដែលនឹងកើតឡើងនៅលើផែនដីនេះថា៖ «តាម​ការ​ពិត មាន​ការ​ជា​ច្រើន​ទៀត​ដែល​លោក​យេស៊ូ​បាន​ធ្វើ ហើយ​ប្រសិនបើ​សរសេរ​អំពី​ការ​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​បាន​ល្អិត​ល្អន់ ខ្ញុំ​គិត​ថា​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល​មិន​ល្មម​ទុក​រមូរ​ទាំង​អស់​នោះ​ឡើយ» (យ៉ូហាន ២១:២៥)។

ការបង្រៀនបឋមនៃព្រះគម្ពីរ

•ព្រះមានឈ្មោះមួយគឺព្រះយេហូវ៉ា។តែយើងត្រូវថ្វាយបង្គំតែព្រះយេហូវ៉ាប៉ុណ្ណោះ។យើងត្រូវស្រឡាញ់ទ្រង់ដោយអស់ពីកម្លាំងជីវិតរបស់យើង: "ព្រះ​យេហូវ៉ា​ជា​ព្រះ​របស់​យើង​អើយ លោក​សម​នឹង​ទទួល​សេចក្ដី​សរសើរ​ដោយសារ​សិរី​រុងរឿង កិត្តិយស និង​ឫទ្ធានុភាព ពីព្រោះ​លោក​បាន​បង្កើត​អ្វីៗ​ទាំង​អស់ ហើយ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​នោះ​បាន​កើត​មក ក៏​មាន​នៅ​ផង ដោយ​សារ​បំណង​ប្រាថ្នា​របស់​លោក" (អេសាយ ៤២ើ៨ វិវរណៈ ៤:១១, ម៉ាថាយ ២២:៣៧) (The Revealed Name; Worship Jehovah; In Congregation) ព្រះមិនមែនជាព្រះត្រីឯកទេ។

•យេស៊ូវគ្រីស្ទជាព្រះបុត្រាតែមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅក្នុងន័យថាវាជាបុត្រាតែមួយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយព្រះ ""តើ​មនុស្ស​ទាំង​ឡាយ​ថា​កូន​មនុស្ស​ជា​អ្នក​ណា?"។  ពួក​គាត់​បាន​ឆ្លើយ​ថា៖ "អ្នក​ខ្លះ​ថា​លោក​ជា​យ៉ូហាន​ដែល​ជា​អ្នក​ជ្រមុជ​ទឹក អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ថា​លោក​ជា​អេលីយ៉ា ហើយ​អ្នក​ឯ​ទៀត​ថា​លោក​ជា​យេរេមា ឬ​អ្នក​ប្រកាស​ទំនាយ​មួយ​រូប"។  លោក​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​ពួក​គាត់​ថា៖ "ចុះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​វិញ តើ​អ្នក​ថា​ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ណា?»។ ស៊ីម៉ូន​ពេត្រុស​ឆ្លើយ​ថា៖ "លោក​ជា​គ្រិស្ដ ជា​បុត្រ​របស់​ព្រះ​ដែល​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ"។  លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​តប​ទៅ​គាត់​ថា៖ "ស៊ីម៉ូន កូន​យ៉ូណាស! អ្នក​មាន​សុភមង្គល​ហើយ! ពីព្រោះ​នេះ​មិន​មែន​មនុស្ស​ទេ ដែល​បាន​បើក​សម្ដែង​ឲ្យ​អ្នក​ដឹង ប៉ុន្តែ​គឺ​បិតា​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌​វិញ។" (ម៉ាថាយ ១៦:១៣-១៧; យ៉ូហាន ១:១-៣) (Jesus Christ the Only Path; The King Jesus Christ)។ ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទមិនមែនជាព្រះដែលមានអំណាចចេស្តាទេហើយទ្រង់មិនមែនជាផ្នែកនៃព្រះត្រីឯកទេ។

•សកម្មពលបរិសុទ្ធគឺជាសកម្មពលរបស់ព្រះ។ គាត់មិនមែនជាមនុស្សទេ:"រួច​ពួក​គាត់​ឃើញ​អ្វី​ដែល​មើល​ទៅ​ដូច​ជា​អណ្ដាត​ភ្លើង​ជា​ច្រើន​លេច​មក ហើយ​ចែក​គ្នា​ទៅ​សណ្ឋិត​លើ​ពួក​គាត់​ម្នាក់​មួយៗ" (កិច្ចការ ២:៣) ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនមែនជាផ្នែកនៃព្រះត្រីឯកទេ។

•ព្រះគម្ពីរគឺជាព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ​​"គ្រប់​ទាំង​បទ​គម្ពីរ​បាន​ត្រូវ​សរសេរ​ក្រោម​ការ​ដឹក​នាំ របស់​ព្រះ ហើយ​មាន​ប្រយោជន៍​សម្រាប់​បង្រៀន កែ​តម្រង់ ធ្វើ​ឲ្យ​ត្រឹម​ត្រូវ​ឡើង​វិញ និង​ប្រដៅ​ក្នុង​ផ្លូវ​សុចរិត  ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​បម្រើ​របស់​ព្រះ​មាន​សមត្ថភាព​ពេញ​លេញ និង​ត្រៀម​លក្ខណៈ​សព្វ​គ្រប់​ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ល្អ​គ្រប់​យ៉ាង។" (ធីម៉ូថេទី ២ ៣:១៦ុំ,១៧) ។ យើងត្រូវអានវាសិក្សាហើយអនុវត្តវានៅក្នុងជីវិតរបស់យើង (ទំនុកដំកើង ១:១-៣) (Read the Bible Daily)។

•មានតែជំនឿលើយញ្ញបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទប៉ុណ្ណោះដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានការលើកលែងទោសពីអំពើបាបនិងការប្រោសឱ្យជានិងការប្រោសឱ្យរស់ពីស្លាប់ឡើងវិញ:"ពីព្រោះ​ព្រះ​ស្រឡាញ់​ពិភព​លោក​ដល់​ម៉្លេះ​បាន​ជា​លោក​បាន​ឲ្យ​បុត្រ​តែ​មួយ​ របស់​លោក ដើម្បី​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​បង្ហាញ​ជំនឿ​លើ​បុត្រ​នោះ​អាច​មាន​ជីវិត​ដែល​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់ ហើយ​មិន​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ឡើយ។" (យ៉ូហាន ៣:១៦ ម៉ាថាយ ២០:២៨) (អនុស្សាវរីយ៍នៃការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្)។

•ព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះជារដ្ឋាភិបាលមួយដែលបានបង្កើតឡើងនៅស្ថានបរមសុខស្ថានបរមសុខនៅឆ្នាំ ១៩១៤ ហើយដែលស្តេចគឺព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដរួមជាមួយស្ដេចនិងពួកបូជាចារ្យ ១៤៤០០០ នាក់ដែលបង្កើតបានជា "ថ្មីក្រុងយេរូសាឡឹម," កូនក្រមុំរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ នេះរដ្ឋាភិបាលដែលគង់នៅស្ថានបរមសុខនៃព្រះនឹងបញ្ចប់ការត្រួតត្រារបស់មនុស្សនាពេលបច្ចុប្បន្នក្នុងអំឡុងគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំង, ហើយនឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅលើផែនដី:​ "នៅគ្រាស្តេចទាំងនេះព្រះនៃស្ថានសួគ៌នឹងបង្កើតនគរមួយដែលនឹងមិនត្រូវបង្ក្រាបហើយរាជាណាចក្រនោះនឹងមិនទៅដល់មនុស្សណាទៀតឡើយ"។ លោកនឹងកំទេចរាជាណាចក្រឯទៀតៗទាំងប៉ុន្មានដែលព្រះអង្គបានកំទេចចោល។ ពេលវេលាមិនកំណត់" (វិវរណៈ ១២:៧-១២; ២១: ១-៤ ម៉ាថាយ ៦:៩-១០; ដានីយ៉ែល ២:៤៤) (The End of Patriotism; The Earthly Administration of the Kingdom of God; The King Jesus Christ)។

•ការស្លាប់គឺផ្ទុយពីជីវិត។ ព្រលឹងស្លាប់និងវិញ្ញាណ (កម្លាំងជីវិត) បាត់:"កុំទុកចិត្តលើពួកអភិជន,

ហើយក៏មិនមែនជាកូនមនុស្សពីដីដែលមិនមែនជាសេចក្តីសង្គ្រោះ។ វិញ្ញាណរបស់គាត់ចេញទៅហើយត្រឡប់ទៅផែនដីវិញ។ នៅថ្ងៃនោះនឹងត្រូវវិនាស។" (ទំនុកដំកើង ១៤៦:៣ុំ៤ុំ សាស្ដា ៣:១៩ុំ២០ុំ ៩:៥ុំ១០) ។

•នឹងមានការរស់ឡើងវិញរបស់មនុស្សសុចរិតនិងមនុស្សទុច្ចរិត (យ៉ូហាន ៥ើ២៨ុំ២៩ុំ កិច្ចការ ២៤:១៥) ។ មនុស្សទុច្ចរិតនឹងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យដោយឈរលើមូលដ្ឋាននៃឥរិយាបទរបស់ពួកគេក្នុងអំឡុងរជ្ជកាលនៃ ១០០០ ឆ្នាំមកនេះ (និងមិនផ្អែកលើឥរិយាបថអតីតកាលរបស់ខ្លួន) ដែលនឹងចាប់ផ្តើមបន្ទាប់ពីទុក្ខវេទនា: "រួច​មក ខ្ញុំ​ឃើញ​បល្ល័ង្ក​ពណ៌​ស​យ៉ាង​ធំ​មួយ​និង​លោក​ដែល​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​នោះ។ ផែនដី​និង​មេឃ​បាន​ចេញ​បាត់​ពី​មុខ​លោក គ្មាន​កន្លែង​សម្រាប់​ផែនដី​និង​មេឃ​ទៀត​ឡើយ។  ខ្ញុំ​ឃើញ​មនុស្ស​ស្លាប់ ទាំង​អ្នក​ធំ​ទាំង​អ្នក​តូច​កំពុង​ឈរ​នៅ​មុខ​បល្ល័ង្ក ហើយ​រមូរ​ផ្សេងៗ​បាន​ត្រូវ​បើក​ឡើង។ ប៉ុន្តែ​បញ្ជី​មួយ​ទៀត​បាន​ត្រូវ​បើក​ឡើង គឺជា​បញ្ជី​ជីវិត។ ឯ​មនុស្ស​ស្លាប់​បាន​ត្រូវ​វិនិច្ឆ័យ​យោង​ទៅ​តាម​អ្វី​ដែល​បាន​ត្រូវ​សរសេរ​ក្នុង​រមូរ​ទាំង​នោះ ស្រប​តាម​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​ពួក​គេ។  សមុទ្រ​បាន​ប្រគល់​មនុស្ស​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​នោះ​មក​វិញ ហើយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​និង​ផ្នូរ បាន​ប្រគល់​មនុស្ស​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​នោះ​មក​វិញ​ដែរ ហើយ​ពួក​គេ​បាន​ត្រូវ​វិនិច្ឆ័យ​រៀងៗ​ខ្លួន ស្រប​តាមការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​ពួក​គេ។"  (វិវរណៈ ២០:១១-១៣) នេះ (The Earthly Resurrection; The Administration of the Earthly Resurrection; The Judgment of the unrighteous)។

•មានតែមនុស្ស ១៤៤០០០ នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលនឹងឡើងទៅស្ថានសួគ៌ជាមួយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ហ្វូងមនុស្សដ៏ធំដែលបានរៀបរាប់នៅវិវរណៈ ៧:៩-១៧ គឺជាអស់អ្នកដែលនឹងរួចរស់ជីវិតពីសេចក្ដីវេទនាជាខ្លាំងហើយនឹងរស់ជារៀងរហូតនៅឋានសួគ៌នៃផែនដី: "ខ្ញុំ​បាន​ឮ​ពី​ចំនួន​ពួក​អ្នក​ដែល​បាន​ត្រូវ​បោះត្រា​នោះ គឺ​មួយ​សែន​បួន​ម៉ឺន​បួន​ពាន់​នាក់ ពី​កុលសម្ព័ន្ធ​ទាំង​អស់​នៃ​ពួក​កូន​អ៊ីស្រាអែល បាន​ត្រូវ​បោះត្រា៖ (...) បន្ទាប់​ពី​ការ​ទាំង​នោះ មើល! ខ្ញុំ​ឃើញ​មនុស្ស​មួយ​ក្រុម​ធំ ដែល​គ្មាន​មនុស្ស​ណា​ម្នាក់​អាច​រាប់​ចំនួន​បាន​ឡើយ។ ពួក​គេ​ចេញ​ពី​គ្រប់​ប្រជាជាតិ គ្រប់​កុលសម្ព័ន្ធ គ្រប់​ជាតិ​សាសន៍ និង​គ្រប់​ភាសា ហើយ​កំពុង​ឈរ​នៅ​មុខ​បល្ល័ង្ក​និង​នៅ​មុខ​កូន​ចៀម ដោយ​ពាក់​អាវ​វែង​ពណ៌​ស ព្រម​ទាំង​កាន់​ធាង​លម៉ើ​នៅ​ដៃ។ (...) ម៉្លោះ​ហើយ ខ្ញុំ​និយាយ​ទៅ​គាត់​ភ្លាម​ថា៖ «ម្ចាស់​ខ្ញុំ​អើយ អ្នក​ដឹង​ហើយ»។ គាត់​និយាយ​មក​ខ្ញុំ​ថា៖ «អ្នក​ទាំង​នោះ​គឺជា​អ្នក​ដែល​ចេញ​ផុត​ពី​គ្រា​ទុក្ខវេទនា​ដ៏​ខ្លាំង ហើយ​ពួក​គេ​បាន​បោក​សម្អាត​អាវ​វែង​របស់​ពួក​គេ​ឲ្យ​ស​ក្នុង​ឈាម​របស់​កូន​ចៀម" (ការបើកបង្ហាញ ៧:៣-៨, ១៤:១-៥ុំ​​ ៧:៩-១៧) (The Heavenly Resurrection (144000); The Great Crowd)។

•យើងរស់នៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយដែលបានបញ្ចប់នៅគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំង (ម៉ាថាយ ២៤ុំ២៥ ម៉ាកុស ១៣ លូកា ២១, វិវរណៈ ១៩:១១-២១) ។ វត្ដមានរបស់ព្រះគ្រីស្ទបានចាប់ផ្ដើមដោយមើលមិនឃើញតាំងពីឆ្នាំ ១៩១៤ ហើយនឹងបញ្ចប់នៅចុងបញ្ចប់នៃមួយពាន់ឆ្នាំ:​​ "ពេល​ដែល​លោក​កំពុង​អង្គុយ​លើ​ភ្នំ​ដើម​អូលីវ នោះ​អ្នក​កាន់​តាម​លោក​បាន​មក​ឯ​លោក​ដោយ​ឡែក​ពី​គេ រួច​សួរ​ថា៖ "សូម​ប្រាប់​យើង តើ​ការ​ទាំង​នេះ​នឹង​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​ណា? ហើយ​តើ​អ្វី​ជា​សញ្ញា​សម្គាល់​ដែល​បញ្ជាក់​វត្តមាន​របស់​លោក និង​គ្រា​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​របៀប​របប​ពិភព​លោក?"" (ម៉ាថាយ ២៤:៣) (The King Jesus Christ)។

•ព្រះនឹងប្រទានពរដល់មនុស្សជាតិ:​ "រួច​មក ខ្ញុំ​ឮ​សំឡេង​មួយ​បន្លឺ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចេញ​ពី​បល្ល័ង្ក​មក​ថា៖ "មើល! ត្រ​សាល​របស់​ព្រះ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​មនុស្ស​ជាតិ ហើយ​លោក​នឹង​អាស្រ័យ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​គេ ឯ​ពួក​គេ​នឹង​ធ្វើ​ជា​រាស្ដ្រ​របស់​លោក។ ហើយ​ព្រះ​នឹង​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​គេ​ដោយ​ខ្លួន​លោក​ផ្ទាល់។ លោក​នឹង​ជូត​អស់​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​ចេញ​ពី​ភ្នែក​របស់​ពួក​គេ ហើយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​នឹង​លែង​មាន​ទៀត ទុក្ខ​ព្រួយ ការ​ស្រែក​យំ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​ក៏​នឹង​លែង​មាន​ទៀត​ដែរ។ អ្វីៗ​ដែល​ធ្លាប់​កើត​ឡើង​ពី​មុន នោះ​បាន​កន្លង​បាត់​អស់​ហើយ" (អេសាយ ១១ុំ៣៥ុំ៦៥, វិវរណៈ ២១:១-៥) (The Release)។

•ព្រះអនុញ្ញាតឱ្យមានអំពើអាក្រក់។ នេះបានផ្ដល់ចម្លើយចំពោះការចោទប្រកាន់របស់អារក្សចំពោះភាពស្របច្បាប់នៃអធិបតេយ្យភាពរបស់ព្រះយេហូវ៉ា (លោកុប្បត្ដិ ៣:១-៦) ។ ហើយក៏ដើម្បីផ្តល់ចម្លើយចំពោះការចោទប្រកាន់របស់អារក្សអំពីភាពស្មោះត្រង់នៃមនុស្ស (យ៉ូប ១:៧-១២; ២:១-៦) (Satan Hurled)។ វាមិនមែនជាព្រះដែលបណ្តាលឱ្យមានការឈឺចាប់ (យ៉ាកុប ១:១៣) ។ ការរងទុក្ខវេទនាគឺជាលទ្ធផលនៃកត្ដាសំខាន់ចំនួនបួន: អារក្សអាចជាអ្នកដែលបង្កឱ្យមានការឈឺចាប់ (ប៉ុន្តែមិនមែនជានិច្ចទេ) (យ៉ូប ១:៧-១២; ២:១-៦) ។ ការរងទុក្ខគឺជាលទ្ធផលនៃស្ថានភាពទូទៅរបស់យើងដែលជាកូនចៅដែលប្រព្រឹត្ដអំពើបាបរបស់អាដាមដែលនាំយើងទៅរកភាពចាស់ជរាជំងឺនិងការស្លាប់ (រ៉ូម ៥ើ១២, ៦:២៣) ។ ការរងទុក្ខវេទនាអាចជាលទ្ធផលនៃការសម្រេចចិត្តមិនល្អ (ចោទិយកថា ៣២:៥ រ៉ូម ៧:១៩) ។ ការរងទុក្ខវេទនាអាចជាលទ្ធផលនៃ«ពេលវេលានិងព្រឹត្ដិការណ៍ដែលមិនបានមើលឃើញទុកជាមុន»ដែលបណ្ដាលឱ្យមនុស្សទៅកន្លែងខុសនៅពេលវេលាខុស (សាស្ដា ៩:១១) ។ វាសនាមិនមែនជាការបង្រៀនពីព្រះគម្ពីរទេយើងមិនត្រូវបាន "វាសនា" ដើម្បីធ្វើល្អឬអាក្រក់ទេប៉ុន្តែដោយផ្អែកលើឆន្ទៈដោយសេរីយើងជ្រើសរើសធ្វើ«ល្អ»ឬ«អាក្រក់» (ចោទិយកថា ៣០:១៥) ។

•យើងត្រូវតែបំរើផលប្រយោជន៍នៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះដោយការធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកហើយប្រព្រឹត្តតាមអ្វីដែលបានចែងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ (ម៉ាថាយ ២៨:១៩,២០) (Baptism)។ គោលជំហរដ៏រឹងមាំចំពោះព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះត្រូវបានបង្ហាញជាសាធារណៈដោយការប្រកាសដំណឹងល្អជាទៀងទាត់ (ម៉ាថាយ ២៤:១៤) (Good News)។

 

ហាមឃាត់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ

ស្អប់គឺត្រូវបានហាមឃាត់: «ដោយ​សារ​យើង​ស្រឡាញ់​បង​ប្អូន នោះ​យើង​ដឹង​ថា យើង​បាន​ឆ្លង​ផុត​ពី​សេចក្ដី​ស្លាប់​មក​កាន់​ជីវិត​ហើយ។ អ្នក​ណា​ដែល​មិន​ស្រឡាញ់​បង​ប្អូន អ្នក​នោះ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​សេចក្ដី​ស្លាប់​នៅ​ឡើយ» (១ យ៉ូហាន ៣:១៥) ។ ឃាតកម្មត្រូវបានហាមឃាត់។ ការឃាតកម្មស្នេហាជាតិត្រូវហាមឃាត់។ ឃាតកម្មចំពោះសាសនាត្រូវហាមឃាត់: "នោះ​លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​អ្នក​នោះ​ថា៖ «ចូរ​ស៊ក​ដាវ​របស់​អ្នក​ទៅ​ក្នុង​ស្រោម​វិញ ព្រោះ​អស់​អ្នក​ដែល​ប្រើ​ដាវ​ក៏​នឹង​ស្លាប់​ដោយ​ដាវ​ដែរ" (ម៉ាថាយ ២៦:៥២) (End of Patriotism)។
ការចោរកម្មត្រូវបានហាមឃាត់: "អ្នក​ដែល​លួច​ត្រូវ​ឈប់​លួច​ត​ទៅ​ទៀត តែ​ត្រូវ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ធ្វើ​ការ​ទៀង​ត្រង់​យ៉ាង​នឿយ​ហត់​ដោយ​ដៃ​ខ្លួន​ឯង ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​អ្វី​ចែក​ដល់​អ្នក​ដែល​ខ្វះ​ខាត" (អេភេសូរ ៤:២៨) ។
កុហកត្រូវបានហាមឃាត់: "កុំ​កុហក​គ្នា​ឡើយ។ ចូរ​ដោះ​ចេញ​នូវ​បុគ្គលិក​លក្ខណៈ​ចាស់​និង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​របស់​វា" (កូឡុស ៣:៩)។

ការហាមឃាត់ផ្សេងទៀត:

"ដូច្នេះ តាម​យោបល់​ខ្ញុំ យើង​មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជន​ជាតិ​ដទៃ​ដែល​កំពុង​បែរ​មក​គោរពប្រណិប័តន៍​ព្រះ មាន​ការ​ពិបាក​ឡើយ ២០  តែ​យើង​សរសេរ​ទៅ​កាន់​ពួក​គេ​ឲ្យជៀស​វាង​ជា​ដាច់​ខាត​ពី​អ្វីៗ​ដែល​សៅហ្មង​ដោយ​រូប​ព្រះ និង​ពី​អំពើ​ប្រាសចាក​សីលធម៌​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ* សាច់​សត្វ​ដែល​បាន​ត្រូវ​សម្លាប់​ដោយ​ច្របាច់ក និង​ពី​ឈាម" (សកម្មភាព ១៥:១៩ុំ២០ុំ២៨ុំ២៩)។

អ្វីដែលកខ្វក់ដោយរូបព្រះ: ទាំងនេះគឺជា "រឿង" ដែលទាក់ទងទៅនឹងការអនុវត្តខាងសាសនាដែលផ្ទុយនឹងព្រះគម្ពីរការប្រារព្ធពិធីបុណ្យផ្សេងៗ។ នេះអាចជាការអនុវត្តន៍សាសនាមុនពេលសំលាប់ឬការបរិភោគសាច់: "ចូរ​បរិភោគ​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​ដែល​គេ​លក់​នៅ​ផ្សារ​សាច់ ហើយ​កុំ​ឲ្យ​សមត្ថភាព​វិនិច្ឆ័យ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជំរុញ​ឲ្យ​សួរ  ព្រោះ​«ផែនដី​និង​អ្វីៗ​ពេញ​ផែនដី​ទាំង​មូល​ជា​របស់​ព្រះ​យេហូវ៉ា"។  ប្រសិនបើ​អ្នក​ដែល​មិន​ជឿ​អញ្ជើញ​អ្នក​ទៅ​បរិភោគ​អាហារ ហើយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចង់​ទៅ ចូរ​បរិភោគ​អ្វី​ទាំង​អស់​ដែល​អ្នក​នោះ​ជូន ហើយ​កុំ​ឲ្យ​សមត្ថភាព​វិនិច្ឆ័យ​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ជំរុញ​ឲ្យ​សួរ។  ប៉ុន្តែ​ប្រសិនបើ​អ្នក​ណា​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ថា៖ "នេះ​ជា​របស់​គេ​សែន" កុំ​បរិភោគ​ដោយ​គិត​ដល់​អ្នក​ដែល​បាន​ប្រាប់​ដូច្នេះ ហើយ​ដោយ​គិត​ដល់​សមត្ថភាព​វិនិច្ឆ័យ។ ខ្ញុំ​មិន​មែន​ពោល​សំដៅ​ទៅ​«សមត្ថភាព​វិនិច្ឆ័យ»​របស់​អ្នក​ទេ តែ​របស់​អ្នក​ដែល​ប្រាប់។ ព្រោះ​តើ​ចាំ​បាច់​ធ្វើ​ឲ្យ​សមត្ថភាព​វិនិច្ឆ័យ​របស់​អ្នក​ដទៃ​វិនិច្ឆ័យ​សេរីភាព​របស់​ខ្ញុំ​ធ្វើ​អ្វី?  ប្រសិនបើ​ខ្ញុំ​បរិភោគ​ដោយ​អរគុណ​ព្រះ ហេតុ​អ្វី​គេ​គួរ​និយាយ​ប្រមាថ​ខ្ញុំ​អំពី​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​អរគុណ​ព្រះ​ហើយ?" (កូរិនថូសទី១ ១០:២៥-៣០)។

"កុំ​ផ្សំផ្គុំ​ខ្លួន​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​មិន​ជឿ​ឡើយ។ ព្រោះ​តើ​សេចក្ដី​សុចរិត​និង​ការ​ប្រឆាំង​ច្បាប់​មាន​អ្វី​ត្រូវ​គ្នា? ឬ​តើ​ពន្លឺ​មាន​ចំណែក​អ្វី​ជា​មួយ​នឹង​ភាព​ងងឹត?  ម្យ៉ាង​ទៀត តើ​គ្រិស្ដ​និង​បេលាល* រួម​ចិត្ត​គំនិត​គ្នា​ត្រង់​ណា? ឬ​តើ​មនុស្ស​ស្មោះ​ត្រង់​មាន​ចំណែក​អ្វី​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​មិន​ជឿ?  ហើយ​តើ​វិហារ​របស់​ព្រះ​មាន​អ្វី​ត្រូវ​គ្នា​នឹង​រូប​ព្រះ? ព្រោះ​យើង​ជា​វិហារ​របស់​ព្រះ​ដែល​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ ដូច​ព្រះ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ "ខ្ញុំ​នឹង​អាស្រ័យ​នៅ​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ ក៏​នឹង​ដើរ​ក្នុង​ចំណោម​ពួក​គេ ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​ជា​ព្រះ​របស់​ពួក​គេ ឯ​ពួក​គេ​នឹង​ធ្វើ​ជា​រាស្ដ្រ​របស់​ខ្ញុំ"។ "ព្រះ​យេហូវ៉ា​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ ‹ចូរ​ចេញ​ពី​ចំណោម​ពួក​គេ​មក ហើយ​ញែក​ខ្លួន​ចេញ។ ឈប់​ពាល់​អ្វី​ដែល​មិន​ស្អាត›" "‹រួច​ខ្ញុំ​នឹង​ទទួល​អ្នក​រាល់​គ្នា›"។  "‹ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​ធ្វើ​ជា​ឪពុក​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា ឯ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​ទៅ​ជា​កូន​ប្រុស​កូន​ស្រី​របស់​ខ្ញុំ›។ នេះ​ជា​ប្រសាសន៍​របស់​ព្រះ​យេហូវ៉ា ជា​ព្រះ​ដែល​មាន​ឫទ្ធានុភាព​ខ្លាំងក្លា​បំផុត៣។" (កូរិនថូសទី២ ៦:១៤-១៨)។

កុំថ្វាយបង្គំរូបព្រះឡើយ។ វាជាការចាំបាច់ដើម្បីបំផ្លាញវត្ថុឬរូបភាពថ្វាយបង្គំរូបព្រះទាំងអស់ឈើឆ្កាងរូបចម្លាក់សម្រាប់គោលបំណងសាសនា (ម៉ាថាយ ៧:១៣-២៣) ។ កុំអនុវត្តមន្តអាគម ការទស្សន៍ទាយមន្តអាគមហោរាសាស្រ្ត ។ យើងត្រូវតែបំផ្លាញវត្ថុទាំងអស់ដែលទាក់ទងទៅនឹងមន្តអាគម (កិច្ចការ ១៩:១៩,២០) ។

កុំមើលរឿងអាសអាភាសនិងអំពើហិង្សា។ ជៀសវាងពីការលេងល្បែងស៊ីសងគ្រឿងញៀនកញ្ឆាល្បែងថ្នាំជក់ថ្នាំជក់ហួសកំរិត:"បង​ប្អូន​អើយ ហេតុ​នេះ​ខ្ញុំ​សូម​អង្វរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដោយ​សេចក្ដី​មេត្តា​ករុណា​របស់​ព្រះ ឲ្យ​ប្រគល់​រូប​កាយ​របស់​ខ្លួន​ជា​គ្រឿង​បូជា​ដែល​មាន​ជីវិត ក៏​បរិសុទ្ធ ហើយ​គាប់​ចិត្ត​ព្រះ ធ្វើ​ដូច្នេះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​នឹង​បំពេញ​កិច្ច​បម្រើ​ពិសិដ្ឋ​ដោយ​ប្រើ​សមត្ថភាព​រិះ​គិត" (រ៉ូម ១២:១, ម៉ាថាយ ៥:២៧-៣០, ទំនុកដំកើង ១១:៥) ។

អំពើប្រាសចាកសីលធម៌ខាងផ្លូវភេទ (អំពើប្រាសចាកសីលធម៌ខាងផ្លូវភេទ): អំពើផិតក្បត់ការរួមភេទដែលមិនទាន់រៀបការ (ប្រុស / ស្រី) ការរួមភេទភេទដូចគ្នាបុរសនិងស្ត្រីនិងការរួមភេទមិនត្រឹមត្រូវ:​​ "ចុះ​តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​ដឹង​ទេ​ឬ​ថា មនុស្ស​មិន​សុចរិត​នឹង​មិន​ទទួល​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះ​ជា​មត៌ក? កុំ​ច្រឡំ​ឲ្យ​សោះ។ អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ប្រាសចាក​សីលធម៌​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ* អ្នក​ដែល​គោរព​បូជា​រូប​ព្រះ អ្នក​ផិត​ក្បត់ បុរស​ដែល​សុខ​ចិត្ត​បម្រើ​បុរស​ឯ​ទៀត​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ បុរស​ដែល​រួម​ដំណេក​ជា​មួយ​នឹង​បុរស​ឯ​ទៀត  ពួក​ចោរ មនុស្ស​លោភ​លន់ អ្នក​ប្រមឹក​ស្រា អ្នក​ជេរ​ប្រមាថ និង​អ្នក​គំរាម​យក​ទ្រព្យ នឹង​មិន​ទទួល​រាជាណាចក្រ​របស់​ព្រះ​ជា​មត៌ក​ឡើយ" (កូរិនថូសទី១ ៦:៩,១០)។​ "ចូរ​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​គ្នា​ចាត់​ទុក​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជា​អ្វី​ដែល​មាន​តម្លៃ ហើយ​ឲ្យ​ការ​រួម​រស់​ជា​ប្ដី​ប្រពន្ធ​ត្រូវ​ឥត​សៅហ្មង ព្រោះ​ព្រះ​នឹង​វិនិច្ឆ័យ​ទោស​អ្នក​ដែល​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ប្រាសចាក​សីលធម៌​និង​អ្នក​ផិត​ក្បត់" (ហេប្រឺ ១៣:៤)។

គម្ពីរបានផ្ដន្ទាទោសការពិតដែលថាបុរសម្នាក់រៀបការជាមួយស្ដ្រីជាច្រើននាក់ក្នុងពេលតែមួយ។ បុរសម្នាក់ដែលស្ថិតក្នុងស្ថានភាពនេះដែលចង់ធ្វើតាមឆន្ទៈរបស់ព្រះត្រូវតែធ្វើឱ្យស្ថានភាពរបស់គាត់មានលក្ខណៈធម្មតាដោយនៅជាមួយភរិយាដំបូងរបស់គាត់ដែលគាត់បានរៀបការ (ធីម៉ូថេទី 1 3: 2) ។ ការសម្រេចកាមដោយខ្លួនគឺត្រូវបានហាមឃាត់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ:​ "ដូច្នេះ ចូរ​រម្ងាប់​ភាព​ទោរ​ទន់​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​អវយវៈ​រូប​កាយ* របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា គឺ​ភាព​ទោរ​ទន់​ទៅ​រក​អំពើ​ប្រាសចាក​សីលធម៌​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ អំពើ​ស្មោកគ្រោក តម្រេក សេចក្ដី​ប៉ង​ប្រាថ្នា​អាក្រក់ និង​ការ​ច្រណែន​ចង់​បាន​របស់​អ្នក​ដទៃ ដែល​ទុក​ដូច​ជា​ការ​គោរព​បូជា​រូប​ព្រះ" (កូឡុស ៣:៥)។

វាត្រូវបានហាមឃាត់មិនឱ្យបរិភោគឈាមសូម្បីតែនៅក្នុងការព្យាបាលដោយឈាម: "មានតែសាច់ឈាមជាមួយនឹងព្រលឹងរបស់វា - ឈាមរបស់វា - អ្នកមិនត្រូវបរិភោគវា" (លោកុប្បត្ដិ ៩:៤) (The Sacred Blood; The Sacred Life)។

អ្វីៗទាំងអស់ដែលត្រូវបានផ្ដន្ទាទោសដោយព្រះគម្ពីរមិនត្រូវបានគេសរសេរក្នុងការសិក្សាព្រះគម្ពីរនេះទេ។ គ្រីស្ទបរិស័ទដែលបានឈានទៅដល់ភាពចាស់ទុំនិងចំណេះដឹងល្អអំពីគោលការណ៍គម្ពីរប៊ីបនឹងដឹងពីភាពខុសគ្នារវាង«ល្អ»និង«អាក្រក់»ទោះបីជាវាមិនសរសេរដោយផ្ទាល់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរក៏ដោយ:​ "ប៉ុន្តែ​អាហារ​រឹង​គឺ​សម្រាប់​មនុស្ស​ពេញ​វ័យ* ដែល​បាន​ប្រើប្រាស់​សមត្ថភាព​យល់​ដឹង ហើយ​ហេតុ​នេះ​សមត្ថភាព​នោះ​បាន​ត្រូវ​បង្វឹក​បង្ហាត់​ដើម្បី​សម្គាល់​អ្វី​ដែល​ខុស​និង​អ្វី​ដែល​ត្រូវ" (ហេប្រឺ ៥:១៤) (SPIRITUAL MATURITY)

ការចងចាំអំពីការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ

គោលបំណងចម្បង

អ្វីដែលត្រូវធ្វើ?

ម៉ឺនុយមេ (ភាសាបារាំង)

 

MENÚ PRINCIPAL DEL SITIO BÍBLICO EN ESPAÑOL

O MENU PRINCIPAL DO SITE BÍBLICO EM PORTUGUÊS

MAIN MENU OF THE BIBLICAL WEBSITE IN ENGLISH

MENU PRINCIPAL DU SITE BIBLIQUE EN FRANÇAIS

 

TWITTER

FACEBOOK

FACEBOOK BLOG