Աստվածաշնչի օնլայն 

Աստվածաշունչը մի քանի լեզուներով

Քրիստոսի մահվան հիշատակը

"որովհետև Քրիստոսը՝ մեր Պասեքի գառը, զոհաբերվեց"

(1 Կորնթացիներ 5։7)

Քրիստոսի մահվան հիշատակը
14 Նիսան 5779 (հրեական օրացույց)
Հինգշաբթի, Ապրիլի 18, 2019 (Արեւմուտքից հետո) (Գրիգորյան օրացույց)

 Աստվածաշնչի օնլայն 

Աստվածաշունչը մի քանի լեզուներով

Քրիստոսի մահվան հիշատակը

"որովհետև Քրիստոսը՝ մեր Պասեքի գառը, զոհաբերվեց"

(1 Կորնթացիներ 5։7)

Պասեքը Քրիստոսի մահվան հիշատակի տոնակատարության մոդելն է : "Քանի որ Օրենքն ունի գալիք օրհնությունների ստվերը և ոչ թե հենց այդ օրհնությունները, մարդիկ միևնույն զոհերով" (Եբրայեցիներ 10։1) :

Միայն ֆիզիկական թլփատություն ունեցող մարդիկ կարող էր տոնել Պասեքը : "Եթե մեկը որպես պանդուխտ բնակվի ձեզ հետ և ուզենա Եհովայի պատվին տոնել Պասեքը, թող նրա տան բոլոր արուները թլփատվեն։ Միայն դրանից հետո նա կարող է մոտենալ ու տոնել այն, և նա բնիկների պես կդառնա։ Բայց ոչ մի անթլփատ մարդ չի կարող ուտել դրանից" (Ելք 12։48) :

Քրիստոնյաները այլեւս չեն հանդիսանում ֆիզիկական թլփատության պարտականություն, հետեւաբար դա սրտի հոգեւոր թլփատումն է, որը պահանջվում է Մարգարեական օրենքով սահմանված Հիշատակի : "Թլփատե՛ք ձեր սրտի թլիփը և այլևս համառ մի՛ եղեք" (2 Օրենք 10։16) :

Առաքյալ Պողոսը սահմանեց, թե ինչ է հոգու թլփատումը սրտի: "Իրականում թլփատությունը օգուտ է բերում միայն այն դեպքում, երբ կատարում ես օրենքը. բայց եթե օրինազանց ես, քո թլփատությունը դառնում է անթլփատություն։ Ուրեմն եթե անթլփատ մարդը պահի Օրենքի արդար պահանջները, ապա մի՞թե նրա անթլփատությունը թլփատություն չի համարվի։ Եվ ֆիզիկապես անթլփատ մարդը, կատարելով Օրենքը, կդատի քեզ, որ գրավոր օրենքն ունենալով ու թլփատված լինելով՝ օրինազանց ես. որովհետև նա՛ չէ հրեա, որ արտաքուստ է այդպիսին, և ոչ էլ ա՛յն թլփատությունն է թլփատություն, որն արտաքուստ է, այսինքն՝ մարմնի վրա արված. այլ նա է հրեա, ով ներքուստ է այդպիսին, և նրա թլփատությունը սրտի թլփատությունն է՝ ոգու միջոցով և ոչ թե գրավոր օրենքի։ Այդպիսի մարդու գովասանքը ոչ թե մարդկանցից է, այլ Աստծուց" (Հռոմեացիներ 2։25-29) :

Սրտի հոգեւոր թլփատությունը ներկայացնում է հնազանդությունը Աստծուն եւ Նրա Որդու Հիսուս Քրիստոսին: Այն հավատ է Քրիստոսի զոհաբերությանը `մեղքերի ներման համար, հոգեւոր թլփատություն չունենալը ներկայացնում է անհնազանդությունը Աստծուն եւ Նրա Որդուն, Հիսուս Քրիստոսին : "Խստապարանոցնե՛ր և սրտերով ու ականջներով անթլփատնե՛ր, դուք միշտ հակառակվում եք սուրբ ոգուն. ինչպես ձեր նախահայրերն արեցին, այնպես էլ դուք եք անում։  Մարգարեներից ո՞ր մեկին ձեր նախահայրերը չհալածեցին։ Այո՛, նրանք սպանեցին նրանց, ովքեր նախապես հայտնեցին այն Արդարի գալու մասին, որի մատնիչներն ու սպանողներն եք դուք հիմա դարձել,  դո՛ւք, որ ստացաք հրեշտակների միջոցով փոխանցված Օրենքը, բայց չպահեցիք այն" (Գործեր 7։51-53) :

Քրիստոնյան պետք է ունենա հոգեւոր թլփատություն, նշելու Քրիստոսի մահվան հիշատակը. "Թող մարդ, իրեն քննելով, նախ հավաստիանա, որ արժանի է, և ապա ուտի հացը ու խմի բաժակից։" (1 Կորնթացիներ 11։28) :

Խղճի քննումն այն է, տեսնել, թե արդյոք մենք ունենք հոգեւոր թլփատություն սրտի, եթե արժանի լինենք մասնակցելու Քրիստոսի մահվան հիշատակին: Եթե մենք ունենք մաքուր խիղճ Աստծո առաջ, մենք կարող ենք ուտել ու խմել բաժակ (ինչ էլ որ հավերժական կյանքի քրիստոնեական հույսը (երկնային կամ երկրային)): Հիսուս Քրիստոսը պատվիրում է կերել այն խորհրդանշական կերպով, ստանալ հավերժական կյանք:

" Ես եմ կյանքի հացը։  Ձեր նախահայրերը անապատում կերան մանանան, բայց մահացան։ Ով ուտի երկնքից իջած հացը, չի մահանա։ Ես եմ այն կենդանի հացը, որ երկնքից է իջել. եթե մեկը ուտի այս հացից, հավիտյան կապրի, և այն հացը, որ ես տալու եմ, իմ մարմինն է. ես այն տալու եմ, որպեսզի աշխարհը կյանք ունենա»։ Դա լսելով՝ հրեաները սկսեցին իրար հետ վիճել. «Ինչպե՞ս կարող է այս մարդը իր մարմինը մեզ տալ ուտելու համար»։ Հիսուսն էլ ասաց նրանց. «Ճշմարիտ, ճշմարիտ ասում եմ ձեզ. մինչև չուտեք մարդու Որդու մարմինը և չխմեք նրա արյունը, կյանք չեք ունենա ձեզանում։ Նա, ով ուտում է իմ մարմինը և խմում է իմ արյունը, հավիտենական կյանք ունի, և ես հարություն կտամ նրան վերջին օրը. որովհետև իմ մարմինը ճշմարիտ կերակուր է, և իմ արյունը՝ ճշմարիտ ըմպելիք։ Նա, ով ուտում է իմ մարմինը և խմում է իմ արյունը, միության մեջ է մնում ինձ հետ, ես էլ նրա հետ։ Ինչպես որ կենդանի Հայրը ուղարկեց ինձ, և ես ապրում եմ Հոր շնորհիվ, այնպես էլ նա, ով ուտում է իմ մարմինը, իմ շնորհիվ կապրի։ Սա է երկնքից իջած հացը։ Սա նման չէ այն մեկին, որը ձեր նախահայրերը կերան, բայց մահացան։ Նա, ով այս հացն է ուտում, հավիտյան կապրի" (Հովհաննես 6։48-58) :

Հիսուս Քրիստոսն ասում է, որ ով չի անում այն, չի ունենա հավերժական կյանք: "Հիսուսն էլ ասաց նրանց. «Ճշմարիտ, ճշմարիտ ասում եմ ձեզ. մինչև չուտեք մարդու Որդու մարմինը և չխմեք նրա արյունը, կյանք չեք ունենա ձեզանում։" (Հովհաննես 6։53) :

Հավատարիմ քրիստոնյան, խորհրդանշական կերպով «պետք է ուտի Քրիստոսին» ստանալ հավերժական կյանք, ինչ էլ լինի նրա քրիստոնեական հույսը (երկնային կամ երկրային) նա պետք է ուտել ու խմել Քրիստոսի մահվան հիշատակի գավաթից:

"Ինչպես որ կենդանի Հայրը ուղարկեց ինձ, և ես ապրում եմ Հոր շնորհիվ, այնպես էլ նա, ով ուտում է իմ մարմինը, իմ շնորհիվ կապրի" (Հովհաննես 6։57) :

Անհավատները, ովքեր չեն հավատում Քրիստոսի զոհին, չեն հրավիրվում Քրիստոսի մահվան հիշատակին: Միայն հավատարիմ քրիստոնյաները հավաքվում են Քրիստոսի մահվան հիշատակի համար, նրանք հանդիպում են «եղբայրների» միջեւ. "Հետևաբար, եղբայրնե՛րս, երբ հավաքվում եք այս ընթրիքն ուտելու+, սպասեք իրար։" (1 Կորնթացիներ 11։33) :

օբյեկտիվ

Ինչ անել:

Աստվածաշնչի տարրական ուսուցումը

Գլխավոր մենյու (անգլերեն)

CONTACT

TWITTER

MENÚ PRINCIPAL DEL SITIO BÍBLICO EN ESPAÑOL

O MENU PRINCIPAL DO SITE BÍBLICO EM PORTUGUÊS 

MAIN MENU OF THE BIBLICAL WEBSITE IN ENGLISH

MENU PRINCIPAL DU SITE BIBLIQUE EN FRANÇAIS