PORTUGUÊS  ESPAÑOL  CATALÀ  FRANÇAIS  ENGLISH  русский  український  हिन्दी  

中文  ไทย  ខ្មែរ  ລາວ  Tiếng Việt  한국의  日本の  

العربية   فارسی   עברי   ייִדיש   Türk

Swahili   Hausa   Afrikaans   Igbo   Xhosa   Yoruba   Zulu  Amharic  Malagasy Somali

Svenska   Norsk   Suomalainen   Dansk  Íslendingur   Lietuvos   Latvijas   Eesti     

DEUTSCH  POLSKA  MAGYAR  HRVATSKI  SLOVENSKÝ SLOVENSKI  ČESKÝ

 ROMÂNESC    ITALIANO  ελληνικά  Македонски  български  

հայերեն   SHQIPTAR  NEDERLANDS  

BIRMAN  TAGALOG  INDONESIA  MALAYSIA  JAWA  

("គោលបំណងក្នុងគម្ពីរប៊ី" ត្រូវបានពន្យល់បន្ទាប់ពី "ការសន្យារបស់ព្រះ", ខាងក្រោម)

 ព្រះគម្ពីរនៅលើអ៊ីនធឺណិត

ព្រះគម្ពីរជាភាសាជាច្រើន

ប្រយោគដែលមានពណ៌ខៀវ (រវាងពីរកថាខណ្ឌ) ផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវការពន្យល់ព្រះគម្ពីរបន្ថែម។ គ្រាន់តែចុចលើតំណខ្ពស់ពណ៌ខៀវ។ អត្ថបទព្រះគម្ពីរត្រូវបានសរសេរជាបួនភាសាគឺអង់គ្លេសអេស្ប៉ាញព័រទុយហ្កាល់និងបារាំង។ ប្រសិនបើវាត្រូវបានសរសេរជាភាសាខ្មែរវានឹងត្រូវបានបញ្ជាក់ជាតង្កៀប

ការសន្យារបស់ព្រះ

«យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ឯង និង​ស្ត្រីព្រម​ទាំង​ពូជ​ឯង និង​ពូជ​ស្ត្រីក្លាយ​ទៅ​ជា​សត្រូវ​នឹង​គ្នាពូជ​នាង​នឹង​ជាន់​ក្បាល​របស់​ឯងហើយ​ឯង​នឹង​ចឹក​កែង​ជើង​ពូជ​នាង»
(លោកុប្បត្ដិ ៣:១៥)

តើសារលិខិតព្យាករណ៍នេះជាអ្វីទៅ? ព្រះយេហូវ៉ាជ្រាបថាផែនការរបស់ទ្រង់ដើម្បីធ្វើឱ្យផែនដីមានមនុស្សជាតិដ៏សុចរិតនឹងបានសម្រេចជាក់ជាពុំខាន (លោកុប្បត្ដិ ១:២៦-២៨) ។ ព្រះនឹងរំដោះកូនចៅតាមរយៈ«ពូជរបស់ស្ដ្រី» (លោកុប្បត្ដិ ៣:១៥) ។ ទំនាយនេះគឺជា«អាថ៌កំបាំងដ៏ពិសិដ្ឋ»អស់ជាច្រើនសតវត្សមកហើយ (ម៉ាកុស ៤:១១, រ៉ូម ១១:២៥, ១៦:២៥, កូរិនថូសទី ១​ ២: ១ុំ១៧ "អាថ៌កំបាំងដ៏បរិសុទ្ធ") ។ ព្រះយេហូវ៉ាបានបើកសម្ដែងបន្ដិចម្ដងៗអស់ជាច្រើនសតវត្សរ៍មកហើយ។ នេះគឺជាអត្ថន័យនៃការពិតនៃទំនាយនេះ:

(ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាស្តេចសួគ៌ានៃនគរព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រូវបានតំឡើងដោយព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់គឺព្រះយេហូវ៉ានៅឆ្នាំ ១៩១៤)

(មានតែមនុស្សចំនួន ១៤៤,០០០ នាក់ (ប្រុសឬស្រី) នឹងមានការរស់ឡើងវិញនៅស្ថានសួគ៌និងសោយរាជ្យជាមួយស្ដេចយេស៊ូគ្រិស្ដនៅស្ថានសួគ៌)

ស្ត្រីរូបនេះតំណាងឱ្យប្រជាជននៅស្ថានសួគ៌ដែលមានទេវតានៅស្ថានសួគ៌«យើងបានឃើញទីសំគាល់មួយនៅលើមេឃគឺមានស្ដ្រីម្នាក់ស្លៀកពាក់ព្រះ "និមិត្តរូប​ដ៏​សំខាន់​មួយ​បាន​លេច​មក​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ គឺ​ស្ដ្រី​មួយ​រូប​ដណ្ដប់​ថ្ងៃ ហើយ​ខែ​នៅ​ខាង​ក្រោម​ជើង​របស់​នាង ឯ​ក្បាល​នាង​មាន​មកុដ​ធ្វើ​ពី​ផ្កាយ​ដប់​ពីរ" (វិវរណៈ ១២:១)។ ស្ត្រីនេះត្រូវបានពិពណ៌នាថាជា "ក្រុងយេរូសាឡឹមពីស្ថានលើ": "ប៉ុន្តែ​ក្រុង​យេរូសាឡិម​នៅ​ស្ថាន​លើ​មាន​សេរីភាព ហើយ​នាង​ជា​ម្ដាយ​របស់​យើង" (កាឡាទី ៤:២៦) ។ វាត្រូវបានពិពណ៌នាថាជា "ក្រុងយេរូសាឡឹមនៅស្ថានសួគ៌": "ប៉ុន្តែ​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ចូល​ទៅ​ជិត​ភ្នំ​ស៊ីយ៉ូន ក្រុង​របស់​ព្រះ​ដែល​មាន​ជីវិត​រស់​នៅ និង​ក្រុង​យេរូសាឡិម​នា​ស្ថាន​សួគ៌ ព្រម​ទាំង​ទេវតា​ជា​ច្រើន​អនេក" (ហេព្រើរ ១២:២២) ។ សម្រាប់រាប់ពាន់ឆ្នាំដូចជាសារ៉ាភរិយារបស់អ័ប្រាហាំស្រ្តីម្នាក់នេះមកពីស្ថានសួគ៌គ្មានកូនសោះ (បានរៀបរាប់នៅក្នុងលោកុប្បត្ដិ ៣:១៥): "ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា:ក្រុង​យេរូសាឡឹម​អើយអ្នក​ដែល​លែង​មាន​កូន គឺ​ប្រៀប​ដូច​ជា​ស្ត្រី​អារតែ​ឥឡូវ​នេះ​ចូរ​ស្រែក​ហ៊ោ​យ៉ាង​សប្បាយ!អ្នក​ដែល​លែង​សំរាល​កូន​អើយ!ចូរ​អបអរសាទរ​ឡើងដ្បិត​ភរិយា​ដែល​ស្វាមី​បោះ​បង់​ចោលនឹង​មាន​កូន​ច្រើន​ជាង​ភរិយា​ដែល​ស្វាមីនៅ​ជា​មួយ​ទៅ​ទៀត" ​​​(អេសាយ ៥៤:១) ។ ទំនាយនេះបានប្រកាសថាស្ដ្រីដែលគ្មានកូននេះនឹងបង្កើតកូនជាច្រើន (ស្ដេចយេស៊ូវគ្រីស្ទនិងស្ដេច ១៤៤.០០០នាក់)។

កូនចៅនៃស្ត្រីរី: សៀវភៅវិវរណៈបង្ហាញថាកូនប្រុសនេះជានរណា។ "និមិត្តរូប​ដ៏​សំខាន់​មួយ​បាន​លេច​មក​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ គឺ​ស្ដ្រី​មួយ​រូប​ដណ្ដប់​ថ្ងៃ ហើយ​ខែ​នៅ​ខាង​ក្រោម​ជើង​របស់​នាង ឯ​ក្បាល​នាង​មាន​មកុដ​ធ្វើ​ពី​ផ្កាយ​ដប់​ពីរ ២ នាង​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ ហើយ​ក៏​ស្រែក​ឡើង​ដោយ​ឈឺ​ចាប់​និង​ដោយ​កើត​ទុក្ខ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ពេល​ដែល​សម្រាល​កូន។ (...) បន្ទាប់​មក នាង​សម្រាល​កូន​ប្រុស​មួយ ដែល​ជា​បុរស​ដែល​ត្រូវ​ឃ្វាល​ប្រជាជាតិ​ទាំង​ឡាយ​ដោយ​ដំបង​ដែក។ ឯ​កូន​របស់​នាង​បាន​ត្រូវ​យក​យ៉ាង​លឿន​ទៅ​ឯ​ព្រះ​និង​បល្ល័ង្ក​របស់​លោក" (វិវរណៈ១២:១,២,៥)។ ព្រះមហាក្សត្រយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះរាជបុត្រានិងជាព្រះរាជ្យរបស់ព្រះ "មើល! នាង​នឹង​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ ក៏​នឹង​បង្កើត​បុត្រ​មួយ ហើយ​នាង​ត្រូវ​ឲ្យ​នាម​បុត្រ​នោះ​ថា យេស៊ូ។ បុត្រ​នោះ​នឹង​ធំ​ឧត្តម ក៏​នឹង​ត្រូវ​ហៅ​ថា​បុត្រ​របស់​ព្រះ​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់​បំផុត ហើយ​ព្រះ​យេហូវ៉ា​នឹង​ប្រគល់​ឲ្យ​បុត្រ​នោះ​នូវ​បល្ល័ង្ក​របស់​ដាវីឌ​ដែល​ជា​បិតា​របស់​លោក" (លូកា ១:៣២,៣៣;ទំនុកដំកើង ២)។

ពស់ដើមគឺអារក្សសាតាំងថា: "ដូច្នេះ នាគ​ដ៏​ធំ​បាន​ត្រូវ​បោះ​ទម្លាក់ គឺ​ពស់​ដំបូង​បង្អស់ ជា​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​ហៅ​ថា​មេកំណាច​និង​សាថាន និង​ជា​អ្នក​ដែល​កំពុង​បំភាន់​ពិភព​លោក​ទាំង​មូល វា​បាន​ត្រូវ​បោះ​ទម្លាក់​ទៅ​ផែនដី ហើយ​បណ្ដា​ទេវតា​របស់​វា​ក៏​បាន​ត្រូវ​បោះ​ទម្លាក់​ទៅ​ជា​មួយ​នឹង​វា​ដែរ" (វិវរណៈ១២:៩)។

(អារក្សសាតាំងត្រូវបានបណ្តេញចេញពីឋានសួគ៌នៅឆ្នាំ ១៩១៤)

ពូជរបស់សត្វពស់នេះគឺជាសត្រូវសេឡេស្ទាលនិងដីអស់អ្នកដែលកំពុងប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះយ៉ាងសកម្មរបស់ប្រឆាំងនឹងស្ដេចយេស៊ូវគ្រីស្ទនិងការប្រឆាំងនឹងពួកបរិសុទ្ធនៅលើផែនដី: "ពូជ​ពស់​មាន​ពិស​អើយ! តើ​អ្នក​រាល់​គ្នា​អាច​គេច​ផុត​ពី​ការ​ផ្ដន្ទា​ទោស​ឲ្យ​ទៅ​ជ្រលង​ភ្នំ​ហ៊ីណុំ​យ៉ាង​ដូច​ម្ដេច​បាន? ហេតុ​នេះ​ហើយ ខ្ញុំ​កំពុង​ចាត់​ពួក​អ្នក​ប្រកាស​ទំនាយ ពួក​អ្នក​ប្រាជ្ញ និង​ពួក​គ្រូ​បង្រៀន​មក​ឯ​អ្នក​រាល់​គ្នា។ អ្នក​នឹង​សម្លាប់​ពួក​គេ​ខ្លះ ហើយ​ព្យួរ​លើ​បង្គោល​ឈើ ក៏​នឹង​វាយ​ពួក​គេ​ខ្លះ​ទៀត​ដោយ​រំពាត់​ខ្សែតី​នៅ​ក្នុង​សាលា​ប្រជុំ ហើយ​បៀតបៀន​ពួក​គេ​ពី​ក្រុង​មួយ​ទៅ​ក្រុង​មួយ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ទទួល​ទោស​ចំពោះ​ការ​កម្ចាយ​ឈាម​របស់​មនុស្ស​សុចរិត​ទាំង​អស់​នៅ​ផែនដី តាំង​ពី​ឈាម​របស់​អេបិល​ដែល​ជា​មនុស្ស​សុចរិត​នោះ រហូត​ដល់​ឈាម​របស់​សាការី ជា​កូន​របស់​បារ៉ាគា ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​សម្លាប់​នៅ​ចន្លោះ​វិហារ​និង​ទី​បូជា" (ម៉ាថាយ ២៣:៣៣-៣៥) ។

(កូនចៅរបស់អារក្សជាច្រើននឹងបាត់ទៅវិញក្នុងគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំង)

ការរងរបួសទៅស្ត្រីម្នាក់កែងជើងនេះគឺការស្លាប់យញ្ញបូជានៅលើផែនដីដែលជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ: "មិន​ត្រឹម​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ពេល​ដែល​លោក​ឃើញ​ថា​លោក​មាន​ភាព​ជា​មនុស្ស​ជាតិ លោក​ក៏​បាន​បន្ទាប​ខ្លួន ហើយ​ចុះ​ចូល​ស្តាប់បង្គាប់​រហូត​ដល់​ត្រូវ​ស្លាប់ គឺ​ស្លាប់​លើ​បង្គោល​ទារុណកម្"​ (ភីលីព ២:៨)។ ការប្រោសឱ្យជាពីរបួសរបស់ស្ត្រីនៅកែងជើងគឺជាការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទ: " រីឯ​មេ​ដឹក​នាំ​ដែល​ផ្ដល់​ជីវិត អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​សម្លាប់​ចោល​វិញ។ ប៉ុន្តែ​ព្រះ​បាន​ប្រោស​លោក​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ ហើយ​យើង​ជា​សាក្សី​អំពី​ការ​ពិត​នោះ" (កិច្ចការ ៣:១៥)។

ការបំផ្លាញក្បាលពស់ជាការបំផ្លាញចោលអារក្សសាតាំងនិងពួកវិញ្ញាណកំណាចហើយនិងពួកសត្រូវរបស់ផែនដីនៃនគរព្រះនៅចុងបញ្ចប់នៃការគ្រប់គ្រងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទពាន់ឆ្នាំថា: "បន្តិច​ទៀត​ព្រះ​ដែល​ផ្ដល់​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​នឹង​កិន​កម្ទេច​សាថាន* ក្រោម​ជើង​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា។ សូម​គុណ​ដ៏​វិសេស​លើស​លប់​របស់​លោក​យេស៊ូ​ជា​ម្ចាស់​របស់​យើង​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​រាល់​គ្" (រ៉ូម ១៦:២០) ។ "ហើយ​មេកំណាច​ដែល​បាន​បំភាន់​ពួក​គេ​បាន​ត្រូវ​បោះ​ទៅ​ក្នុង​បឹង​ដែល​ឆេះ​ដោយ​ភ្លើង​និង​ស្ពាន់ធ័រ ជា​កន្លែង​ដែល​សត្វ​សាហាវ​និង​អ្នក​ប្រកាស​ទំនាយ​មិន​ពិត​នៅ​រួច​ហើយ។ ពួក​គេ​នឹង​ទទួល​ទារុណកម្ម​ទាំង​យប់​ទាំង​ថ្ងៃ​ជា​រៀង​រហូត​ត​ទៅ" (វិវរណៈ ២០:១០ )។ 

(ការលះបង់របស់ព្រះគ្រីស្ទអាចជួយសង្គ្រោះមនុស្សជាតិ)

(យើងត្រូវតែរំemកដល់មរណភាពរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទជារៀងរាល់ឆ្នាំ(សរសេរជាភាសាខ្មែរ))

1 - ព្រះធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយនឹងអ័ប្រាហាំ

«យើង​នឹង​ប្រទាន​ពរ​ដល់​អ្នក​ដ៏​ច្រើន​បរិបូណ៌​យ៉ាង​នោះ​ដែរ យើង​នឹង​ធ្វើ​អោយ​ពូជពង្ស​របស់​អ្នក​កើន​ចំនួន​ច្រើន​ឡើង ដូច​ផ្កាយ​នៅ​លើ​មេឃ និង​ដូច​គ្រាប់​ខ្សាច់​នៅ​ឆ្នេរ​សមុទ្រ។ ពូជពង្ស​អ្នក​នឹង​គ្រប់គ្រង​លើ​នគរ​របស់​ពួក​ខ្មាំង​សត្រូវ។ ប្រជាជាតិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​នៅ​លើ​ផែនដី​នឹង​ពោល​ថា គេ​បាន​ទទួល​ពរ​តាម​រយៈ​ពូជពង្ស​របស់​អ្នក ព្រោះ​អ្នក​បាន​ស្ដាប់​បង្គាប់​យើង»

(លោកុប្បត្ដិ ២២:១៧,១៨) 

កិច្ចព្រមព្រៀងអ័ប្រាហាំគឺជាការសន្យាថាមនុស្សទាំងអស់ដែលស្ដាប់បង្គាប់ព្រះនឹងត្រូវបានប្រទានពរតាមរយៈកូនចៅអ័ប្រាហាំ។ អ័ប្រាហាំមានកូនប្រុសមួយគឺអ៊ីសាកជាមួយសារ៉ាភរិយារបស់គាត់ (អស់រយៈពេលជាយូរមកហើយដោយគ្មានកូនក្មេង) (លោកុប្បត្ដិ ១៧:១៩) ។ អាប្រាហាំសារ៉ានិងអ៊ីសាកគឺជាតួអង្គសំខាន់ក្នុងរឿងទំនាយដែលតំណាងឱ្យអត្ថន័យនៃអាថ៌កំបាំងដ៏ពិសិដ្ឋនិងមធ្យោបាយដែលព្រះនឹងសង្គ្រោះមនុស្សជាតិដែលស្ដាប់បង្គាប់ (លោកុប្បត្ដិ ៣:១៥)។

- ព្រះយេហូវ៉ាជាអាប្រាហាំដ៏ឧត្ដម: «បពិត្រ​ព្រះអម្ចាស់ព្រះអង្គ​ពិត​ជា​ព្រះបិតា​របស់​យើង​ខ្ញុំ។លោក​អប្រាហាំ​ពុំ​ដែល​បាន​ស្គាល់​យើង​ខ្ញុំ​ទេលោក​អ៊ីស្រាអែល​ក៏​ពុំ​ដែល​បាន​ឃើញយើង​ខ្ញុំ​ដែរ គឺ​មាន​តែ​ព្រះអង្គ​ប៉ុណ្ណោះដែល​ជា​ព្រះបិតា​របស់​យើង​ខ្ញុំហើយ​តាំង​ពី​ដើម​រៀង​មក យើង​តែង​ហៅព្រះអង្គ​ថា​ជា​ព្រះ​ដែល​លោះ​យើង​ខ្ញុំ» (អេសាយ ៦៣:១៦ លូកា ១៦:២២)។

(យេហូវ៉ាជានាមរបស់ព្រះ)

(យើងត្រូវតែថ្វាយបង្គំព្រះយេហូវ៉ាទាំងស្រុង)


- ស្ត្រីនៅស្ថានសួគ៌តំណាងឱ្យសារ៉ាអស្ចារ្យដោយគ្មានកូនក្មេង (ទាក់ទងនឹងលោកុប្បត្ដិ ៣:១៥): "ព្រោះ​បទ​គម្ពីរ​ចែង​ថា៖ «ស្ដ្រី​អារ​ដែល​មិន​បង្កើត​កូន​អើយ! ចូរ​ត្រេក​អរ​ឡើង! ស្ដ្រី​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ឈឺ​ចាប់​ដោយ​សម្រាល​កូន ចូរ​បន្លឺ​សំឡេង​ហើយ​ស្រែក​ឡើង​ដោយ​អំណរ! ព្រោះ​កូន​របស់​ស្ដ្រី​ដែល​បាន​ត្រូវ​បោះបង់​ចោល គឺ​ច្រើន​ជាង​កូន​របស់​ស្ដ្រី​ដែល​មាន​ប្ដី»។ ចំណែក​យើង​វិញ បង​ប្អូន​អើយ យើង​ជា​កូន​នៃ​សេចក្ដី​សន្យា​នោះ ដូច​អ៊ីសាក​ដែរ។ ប៉ុន្តែ​នៅ​ពេល​នោះ​ក៏​ដូច​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ដែរ ព្រោះ​អ្នក​ដែល​កើត​ដូច​មនុស្ស​ទូទៅ​ចាប់​ផ្ដើម​បៀតបៀន​អ្នក​ដែល​កើត​ដោយ​សារ​សកម្មពល​របស់​ព្រះ។ ទោះ​ជា​យ៉ាង​នោះ​ក៏​ដោយ តើ​បទ​គម្ពីរ​ចែង​យ៉ាង​ណា? «ចូរ​បណ្ដេញ​ស្ដ្រី​ដែល​ជា​អ្នក​បម្រើ​និង​កូន​ប្រុស​របស់​នាង​ចេញ ព្រោះ​កូន​របស់​ស្ដ្រី​ជា​អ្នក​បម្រើ​នឹង​មិន​ទទួល​មត៌ក​ជា​មួយ​នឹង​កូន​ប្រុស​របស់​ស្ដ្រី​ដែល​មាន​សេរីភាព​ឡើយ»។ ដូច្នេះ បង​ប្អូន​អើយ យើង​មិន​មែន​ជា​កូន​របស់​ស្ដ្រី​ជា​អ្នក​បម្រើ​ទេ តែ​ជា​កូន​របស់​ស្ដ្រី​ដែល​មាន​សេរីភាព" (កាឡាទី ៤:២៧-៣១)។

- ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាអ៊ីសាកដ៏អស្ចារ្យ: " អាប្រាហាំ​និង​ពូជ​របស់​គាត់​បាន​ទទួល​សេចក្ដី​សន្យា​ទាំង​នោះ។ បទ​គម្ពីរ​មិន​ចែង​ថា៖ «ដល់​ពូជ​ទាំង​ឡាយ» ហាក់​ដូច​ជា​មាន​គ្នា​ច្រើន​នោះ​ទេ តែ​ចែង​ថា៖ «ដល់​ពូជ​របស់​អ្នក» ដោយ​សំដៅទៅ​មនុស្ស​ម្នាក់ គឺជា​គ្រិស្"​ (កាឡាទី ៣:១៦)។

(ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះយេហូវ៉ាជាផ្លូវតែមួយគត់ដើម្បីទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះដ៏អស់កល្បជានិច្ច)

- ការរងរបួសកែងជើងរបស់ស្ត្រីសេឡេស្ទាល: ព្រះយេហូវ៉ាបានសួរអាប្រាហាំឱ្យបូជាកូនអ៊ីសាករបស់គាត់។ លោកអប្រាហាំមិនបដិសេធ (ដោយសារតែគាត់បានគិតថាព្រះនឹងកើនឡើងម្តងទៀតបន្ទាប់ពីការបូជានេះអ៊ីសាក) (ហេប្រឺ ១១:១៧-១៩)) ។ មុននឹងយញ្ញបូជានោះព្រះបានរារាំងអាប្រាហាំកុំឱ្យធ្វើដូច្នេះ។ អ៊ីសាកត្រូវបានជំនួសដោយចៀមឈ្មោល: "ក្រោយ​ហេតុការណ៍​ទាំង​នោះ​មក ព្រះជាម្ចាស់​ក៏​ល្បងល​មើល​ចិត្ត​របស់​លោក​អប្រាហាំ គឺ​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះបន្ទូល​ហៅ​លោក​ថា៖ «អប្រាហាំ!»។ លោក​ឆ្លើយ​ថា៖ «ក្រាប​ទូល​ព្រះអម្ចាស់»។ ព្រះជាម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «ចូរ​យក​អ៊ីសាក​កូន​របស់​អ្នក​មក គឺ​កូន​ប្រុស​តែ​មួយ​ដ៏​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​របស់​អ្នក ហើយ​ទៅ​ស្រុក​ម៉ូរីយ៉ា​ទៅ។ នៅ​ទី​នោះ ចូរ​យក​វា​ធ្វើ​យញ្ញបូជា​នៅ​លើ​ភ្នំ​មួយ ដែល​យើង​នឹង​បង្ហាញ​ប្រាប់​អ្នក»។ ( ... ) លុះ​មក​ដល់​កន្លែង​ដែល​ព្រះជាម្ចាស់​បាន​បង្ហាញ​ប្រាប់ លោក​អប្រាហាំ​សង់​អាសនៈ​មួយ ហើយ​យក​អុស​មក​គរ​ពី​លើ រួច​លោក​ចង​អ៊ីសាក ជា​កូន យក​ទៅ​ដាក់​ពី​លើ​គំនរ​អុស​នៅ​លើ​អាសនៈ​នោះ។ បន្ទាប់​មក លោក​អប្រាហាំ​ទាញ​កាំបិត​បម្រុង​នឹង​អារ ក​កូន​ធ្វើ​យញ្ញបូជា។ ពេល​នោះ ស្រាប់​តែ​ទេវតា​របស់​ព្រះអម្ចាស់​ហៅ​លោក​ពី​លើ​មេឃ​មក​ថា៖ «អប្រាហាំ អប្រាហាំ​អើយ!»។ លោក​តប​ថា៖ «ក្រាប​ទូល!»។ ១២ ទេវតា​ពោល​ថា៖ «កុំ​ប្រហារ​ជីវិត​កូន​ឡើយ កុំ​ធ្វើ​អ្វី​វា​អោយ​សោះ ដ្បិត​ឥឡូវ​នេះ យើង​ដឹង​ថា​អ្នក​ពិត​ជា​កោត​ខ្លាច​ព្រះជាម្ចាស់​មែន គឺ​អ្នក​ពុំ​បាន​បដិសេធ​នឹង​ប្រគល់​កូន ដែល​អ្នក​មាន​តែ​មួយ​នេះ​មក​យើង​ឡើយ»។ លោក​អប្រាហាំ​ងើប​មុខ​ឡើង ក្រឡេក​ទៅ​ខាង​ក្រោយ ឃើញ​ចៀម​ឈ្មោល​មួយ​ជាប់​ស្នែង​នឹង​គុម្ពោត​ឈើ។ លោក​អប្រាហាំ​ក៏​ទៅ​យក​ចៀម​នោះ​មក ហើយ​ធ្វើ​យញ្ញបូជា​ជំនួស​កូន​ប្រុស​របស់​លោក។ លោក​អប្រាហាំ​ដាក់​ឈ្មោះ​កន្លែង​នោះ​ថា «ព្រះអម្ចាស់​ផ្គត់ផ្គង់»​។ ហេតុ​នេះ​ហើយ​បាន​ជា​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​គេ​តែង​ពោល​ថា «នៅ​លើ​ភ្នំ​របស់​ព្រះអម្ចាស់ ទ្រង់​នឹង​ផ្គត់ផ្គង់​អោយ» (លោកុប្បត្តិ ២២:១-១៤) ព្រះយេហូវ៉ាបានផ្ដល់សម្រាប់ការបូជានេះពេលជាមួយព្រះបុត្រារបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់យេស៊ូវគ្រីស្ទនេះ។ ការលះបង់នេះធ្វើឱ្យព្រះយេហូវ៉ាឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង (អានឃ្លា "កូនប្រុសតែមួយរបស់អ្នកដែលអ្នកស្រឡាញ់ខ្លាំងណាស់" នេះ) ។ ព្រះយេហូវ៉ាជាអាប្រាហាំដ៏ឧត្ដមបានបូជាកូនប្រុសជាទីស្រឡាញ់របស់លោកយេស៊ូគ្រិស្ដដែលជាអ៊ីសាកដ៏ធំដើម្បីសង្គ្រោះមនុស្សជាតិដែលស្ដាប់បង្គាប់: "ពីព្រោះ​ព្រះ​ស្រឡាញ់​ពិភព​លោក​ដល់​ម៉្លេះ​បាន​ជា​លោក​បាន​ឲ្យ​បុត្រ​តែ​មួយ របស់​លោក ដើម្បី​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​បង្ហាញ​ជំនឿ​លើ​បុត្រ​នោះ​អាច​មាន​ជីវិត​ដែល​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់ ហើយ​មិន​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ឡើយ។ (... ) អ្នក​ណា​ដែល​បង្ហាញ​ជំនឿ​លើ​បុត្រ​របស់​លោក អ្នក​នោះ​មាន​ជីវិត​ដែល​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់ រីឯ​អ្នក​ណា​ដែល​មិន​ស្តាប់បង្គាប់​បុត្រ​របស់​លោក អ្នក​នោះ​នឹង​មិន​ទទួល​ជីវិត​ឡើយ តែ​កំហឹង​របស់​ព្រះ​នៅ​ជាប់​នឹង​អ្នក​នោះ» (យ៉ូហាន ៣:១៦,៣៦) ។ នេះជាការសម្រេចចុងក្រោយនៃការសន្យាដែលបានធ្វើដល់អ័ប្រាហាំនឹងត្រូវសម្រេចដោយព្រះពរអស់កល្បជានិច្ចមនុស្សដែលស្ដាប់បង្គាប់ នៅចុងបញ្ចប់នៃរជ្ជកាលរបស់ព្រះគ្រិស្ដមួយពាន់ឆ្នាំ: "រួច​មក ខ្ញុំ​ឮ​សំឡេង​មួយ​បន្លឺ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចេញ​ពី​បល្ល័ង្ក​មក​ថា៖ «មើល! ត្រ​សាល​របស់​ព្រះ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​មនុស្ស​ជាតិ ហើយ​លោក​នឹង​អាស្រ័យ​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​គេ ឯ​ពួក​គេ​នឹង​ធ្វើ​ជា​រាស្ដ្រ​របស់​លោក។ ហើយ​ព្រះ​នឹង​នៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពួក​គេ​ដោយ​ខ្លួន​លោក​ផ្ទាល់។ លោក​នឹង​ជូត​អស់​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​ចេញ​ពី​ភ្នែក​របស់​ពួក​គេ ហើយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​នឹង​លែង​មាន​ទៀត ទុក្ខ​ព្រួយ ការ​ស្រែក​យំ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​ក៏​នឹង​លែង​មាន​ទៀត​ដែរ។ អ្វីៗ​ដែល​ធ្លាប់​កើត​ឡើង​ពី​មុន នោះ​បាន​កន្លង​បាត់​អស់​ហើយ" (វិវរណៈ ២១:៣,៤)។ 

(មនុស្សជាតិនឹងរួចផុតពីជម្ងឺភាពចាស់និងមរណភាព)

2 - សម្ព័ន្ធភាពនៃការកាត់ស្បែក

"ព្រះ​ក៏​បាន​ឲ្យ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ដែល​ទាក់​ទង​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក* ទៅ​គាត់។ ម៉្លោះ​ហើយ ពេល​ដែល​អ៊ីសាក ជា​កូន​របស់​គាត់​កើត​បាន​ប្រាំបី​ថ្ងៃ​ហើយ នោះ​គាត់​បាន​កាត់​ចុង​ស្បែក​ឲ្យ រួច​អ៊ីសាក​បាន​បង្កើត​យ៉ាកុប យ៉ាកុប​បាន​បង្កើត​មេ​គ្រួសារ​ទាំងដប់​ពីរ​របស់​យើង"

(កិច្ចការ ៧:៨)

សម្ពន្ធមេត្រីការកាត់ស្បែកនេះគឺដើម្បីជារូបភាពទូទៅនៃរាស្ដ្ររបស់ព្រ។ វាមានអត្ថន័យខាងវិញ្ញាណដែលបានបញ្ជាក់នៅក្នុងសុន្ទរកថាលារបស់លោកម៉ូសេក្នុងគម្ពីរនៃចោទិយកថាថា: "អ្នកត្រូវតែកាត់ស្បែកគ្របក្បាលលិង្គនៃបេះដូងរបស់អ្នកនិងមិនរឹងករបស់អ្នក" (ចោទិយកថា ១០:១៦)។ ការកាត់ស្បែកនៅក្នុងសាច់ឈាមមានន័យថាដែលត្រូវគ្នាទៅនឹងបេះដូងជាការខ្លួនវាជាប្រភពនៃជីវិត, ការស្តាប់បង្គាប់ព្រះ: «ចូរ​កូន​ថែរក្សា​ចិត្ត​គំនិត​ដោយ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន ដ្បិត​ចិត្ត​គំនិត​របស់​កូន​យ៉ាង​ណា ជីវិត​របស់​កូន​ក៏​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។» (សុភាសិត ៤:២៣)។

(ការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះព្រះនិងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់គឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទតាមរយៈចំណេះដឹងពិតប្រាកដអំពីឆន្ទៈរបស់ពួកគេដែលត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ (សរសេរជាភាសាខ្មែរ))

(ការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះព្រះនិងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់គឺព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដោយទទួលបានភាពចាស់ទុំខាងវិញ្ញាណ)

លោកស្ទេផានបានយល់ពីចំណុចការបង្រៀនជាមូលដ្ឋាននេះ។ គាត់បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ដល់អ្នកស្ដាប់របស់គាត់ដែលមិនមានជំនឿទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទទោះបីជាពួកគេបានកាត់ស្បែកយ៉ាងពិតប្រាកដក៏ដោយពួកគេគឺជាបេះដូងខាងវិញ្ញាណមិនកាត់ស្បែក: "ឱ​អ្នក​រឹងរូស​ដែល​បិទ​ទាំង​ចិត្ត​ទាំង​ត្រចៀក* អើយ អ្នក​រាល់​គ្នា​តែង​តែ​ប្រឆាំង​សកម្មពល* បរិសុទ្ធ​របស់​ព្រះ។ ពួក​បុព្វបុរស​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា អ្នក​រាល់​គ្នា​ក៏​ធ្វើ​យ៉ាង​នោះ​ដែរ។ គ្មាន​អ្នក​ប្រកាស​ទំនាយ​ណា​ម្នាក់​ដែល​ពួក​បុព្វបុរស​របស់​អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​បាន​បៀតបៀន​ទេ ពួក​គេ​បាន​សម្លាប់​អស់​អ្នក​ដែល​បាន​ប្រកាស​ទុក​ជា​មុន​អំពី​ការ​មក​ដល់​របស់​លោក​ដែល​ជា​អ្នក​សុចរិត គឺជា​អ្នក​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​ក្បត់​និង​ធ្វើ​ឃាត គឺ​អ្នក​រាល់​គ្នា ដែល​ទទួល​ច្បាប់ ដូច​ដែល​ទេវតា​បាន​ពាំ​នាំ​មក ប៉ុន្តែ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​បាន​ធ្វើ​តាម​ទេ" (កិច្ចការ ៧:៥១-៥៣)។ អ្នកស្តាប់ទាំងនេះបានសំលាប់គាត់ដែលជាការបញ្ជាក់ថាឃាតកទាំងនេះគឺជាអ្នកមិនកាត់ស្បែកខាងព្រលឹងវិញ្ញាណខាងវិញ្ញាណ។

("មិនកាត់ស្បែកខាងវិញ្ញាណ" គឺជាការមិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់និងព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលជាព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះអង្គដោយអនុវត្តនូវអ្វីដែលហាមឃាត់នៅក្នុងព្រះគម្ពីរ (សូមមើលភាគ ២) (សរសេរជាភាសាខ្មែរ))

បេះដូងនិមិត្តរូបនេះគឺជាខាងវិញ្ញាណនៅក្នុងមនុស្សម្នាក់, ធ្វើឱ្យហេតុផលអមដោយពាក្យសម្តីនិងសកម្មភាព (ល្អឬអាក្រក់) ។ ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានពន្យល់យ៉ាងច្បាស់នូវអ្វីដែលធ្វើឱ្យមនុស្សបរិសុទ្ធឬមិនបរិសុទ្ធ, ដោយសារតែលក្ខខណ្ឌនៃបេះដូងរបស់គាត់ថា: «ក៏​ប៉ុន្តែ អ្វីៗ​ដែល​ចេញ​មក​ពី​មាត់ នោះ​ចេញ​ពី​ក្នុង​ចិត្ត​មក ហើយ​គឺ​អ្វីៗ​ទាំង​នោះ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​មិន​ស្អាត​បរិសុទ្ធ។ ជា​ឧទាហរណ៍ គំនិត​អាក្រក់ ឃាតកម្ម ការ​ផិត​ក្បត់ អំពើ​ប្រាសចាក​សីលធម៌​ខាង​ផ្លូវ​ភេទ* ការ​លួច ការ​ធ្វើ​ជា​សាក្សី​ក្លែង​ក្លាយ និង​ពាក្យ​ប្រមាថ* សុទ្ធតែ​ចេញ​ពី​ក្នុង​ចិត្ត​មក។ គឺ​អ្វីៗ​ទាំង​នេះ​ទេ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​មិន​ស្អាត​បរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែ​ការ​បរិភោគ​ដោយ​មិន​លាង​ដៃ ពុំ​មែន​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​មិន​ស្អាត​បរិសុទ្ធ​ឡើយ» (ម៉ាថាយ ១៥:១៨-២០)។ ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានរៀបរាប់មនុស្សនៅក្នុងស្ថានភាពមួយដែលមិនកាត់ស្បែកខាងវិញ្ញាណដោយមានហេតុផលអាក្រក់ដែលធ្វើឱ្យគាត់ទៅជាមិនបរិសុទ្ធនិងមិនសមសម្រាប់ជីវិត (សូមមើលសុភាសិត ៤:២៣) ។ "មនុស្ស​ល្អ បញ្ចេញ​អ្វី​ដ៏​ល្អ ពី​របស់​ល្អ​ដែល​គាត់​បាន​សន្សំ​ទុក រីឯ​មនុស្ស​អាក្រក់​វិញ គាត់​បញ្ចេញ​អ្វី​ដ៏​អាក្រក់​ពី​របស់​អាក្រក់ ដែល​គាត់​បាន​សន្សំ​ទុក" (ម៉ាថាយ ១២:៣៥) ។ នៅក្នុងផ្នែកដំបូងនៃសេចក្តីថ្លែងរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគាត់បានរៀបរាប់ពីមនុស្សម្នាក់ដែលមានការកាត់ស្បែកខាងវិញ្ញាណ។

សាវកប៉ូលក៏បានយល់ពីចំណុចបង្រៀននេះពីលោកម៉ូសេហើយបន្ទាប់មកពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ការកាត់ស្បែកខាងវិញ្ញាណគឺការស្ដាប់បង្គាប់ព្រះហើយបន្ទាប់មកដល់ព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់គឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគ: «តាម​ការ​ពិត ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក មាន​ប្រយោជន៍ លុះ​ត្រា​តែ​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ច្បាប់។ ក៏​ប៉ុន្តែ​ប្រសិនបើ​អ្នក​ជា​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​រំលង​ច្បាប់​វិញ ការ​ដែល​អ្នក​បាន​ទទួល​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក គឺ​ដូច​ជា​អ្នក​មិន​បាន​ទទួល​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ដែល​មិន​ទាន់​ទទួល​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក​កាន់​តាម​តម្រូវ​ការ​ដ៏​សុចរិត​របស់​ច្បាប់ អ្នក​នោះ​នឹង​ត្រូវ​ចាត់​ទុក​ដូច​ជា​អ្នក​ដែល​បាន​ទទួល​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក​ហើយ មែន​ទេ? រួច​ដោយ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ច្បាប់ អ្នក​នោះ​ដែល​មិន​បាន​ទទួល​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក​ពី​កំណើត នឹង​វិនិច្ឆ័យ​អ្នក​វិញ ជា​អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​រំលង​ច្បាប់​ដែល​រួម​បញ្ចូល​ក្បួន​ច្បាប់​ជា​លាយ​លក្ខណ៍​អក្សរ​និង​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក។ ២៨ ព្រោះ​មិន​មែន​សម្បក​ក្រៅ​ទេ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា​ពិត​ប្រាកដ​នោះ ហើយ​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក​របស់​អ្នក​នោះ​ក៏​មិន​នៅ​លើ​រូប​កាយ​គាត់​ដែរ។ ប៉ុន្តែ​គឺ​អ្វី​ដែល​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​ជា​ជន​ជាតិ​យូដា​ពិត​ប្រាកដ ហើយ​ការ​កាត់​ចុង​ស្បែក​របស់​អ្នក​នោះ​គឺ​នៅ​លើ​ចិត្ត​គាត់​វិញ ដោយ​សកម្មពល* របស់​ព្រះ មិន​មែន​ដោយ​ក្បួន​ច្បាប់​ជា​លាយ​លក្ខណ៍​អក្សរ​ទេ។ អ្នក​នោះ​ទទួល​សេចក្ដី​សរសើរ​ពី​ព្រះ មិន​មែន​ពី​មនុស្ស​ឡើយ» (រ៉ូម ២:២៥-២៩)។

គ្រីស្ទានស្មោះត្រង់លែងស្ថិតក្រោមច្បាប់ដែលបានផ្ដល់ឱ្យលោកម៉ូសេហើយដូច្នេះវាត្រូវបានគេមិនមានកាតព្វកិច្ចដើម្បីអនុវត្តការកាត់ស្បែករាងកាយ, ជាមានចែងទុកក្នុងក្រឹត្យភូមិភាគកិច្ចការ ១៥:១៩,២០,២៨,២៩។ នេះត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយអ្វីដែលត្រូវបានសរសេរនៅក្រោមការបំផុសគំនិតដែលសាវ័កប៉ូល: «ព្រោះ​គ្រិស្ដ​ជា​ទី​បញ្ចប់​នៃ​ច្បាប់ ដើម្បី​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ណា​ដែល​បង្ហាញ​ជំនឿ​នឹង​មាន​សេចក្ដី​សុចរិត» (រ៉ូម ១០:៤)។ "នៅ​ពេល​ព្រះជាម្ចាស់​ត្រាស់​ហៅ បើ​អ្នក​ណា​ម្នាក់​កាត់​ស្បែក*​រួច​ហើយ មិន​ត្រូវ​លុប​បំបាត់​ការ​កាត់​ស្បែក​នោះ​ឡើយ បើ​មិន​កាត់​ស្បែក​នៅ​ពេល​ព្រះអង្គ​ត្រាស់​ហៅ ក៏​មិន​បាច់​កាត់​ស្បែក​ដែរ។ ការ​កាត់​ស្បែក ឬ​មិន​កាត់​ស្បែក​នោះ គ្មាន​សារៈ​សំខាន់​អ្វី​សោះ មាន​តែ​ការ​ប្រតិបត្តិ​តាម​បទ​បញ្ជា*​របស់​ព្រះជាម្ចាស់​វិញ​ទេ​ដែល​សំខាន់" (១ កូរិនថូស ៧:១៨,១៩)។ ឥឡូវនេះពួកគ្រីស្ទានត្រូវមានការកាត់ស្បែកខាងវិញ្ញាណគឺដើម្បីនិយាយថាការស្ដាប់បង្គាប់ព្រះយេហូវ៉ានិងមានជំនឿលើយញ្ញបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ (យ៉ូហាន ៣:១៦,៣៦)។

(យើងលែងស្ថិតនៅក្រោមអំណាចនៃច្បាប់ដែលបានប្រគល់ជូនលោកម៉ូសេប៉ុន្តែច្បាប់នេះមានតម្លៃព្យាករណ៍ដែលត្រូវបានបំពេញនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងក្រុមជំនុំគ្រីស្ទានហើយនឹងត្រូវបានបំពេញនៅលើផែនដីនាពេលអនាគតឋានសួគ៌នេះបើយោងតាមហេព្រើរ ១០៖ ១ កូល៉ុស ២:១៧ និងអេសេគាល ៤០-៤៨)

អ្នកណាចង់ចូលរួមនៅក្នុងពិធីបុណ្យរំលងដើម្បីឱ្យបានទទួលពិធីកាត់ស្បែក។ បច្ចុប្បន្ននេះគ្រីស្ទាន (អ្វីដែលជាក្តីសង្ឃឹមរបស់ពួកគេ (សេឡេស្ទាលឬដី)), ត្រូវតែមានការកាត់ស្បែកខាងវិញ្ញាណរបស់បេះដូងមុនពេលបរិភោគនំបុ័ងឥតមេនិងពិសាពីពែងនេះការរំលឹកនៃការស្លាប់របស់ព្រះគ្រីស្ទថា: «ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​គិត​ពិចារណា​ឲ្យ​បាន​ដិត​ដល់ ដើម្បី​ដឹង​ថា​ខ្លួន​សម​ឬ​មិន​សម​នឹង​ទទួល រួច​សឹម​បរិភោគ​នំ​ប៉័ង​នោះ​និង​ផឹក​ពី​ពែង​នោះ​ចុះ» (កូរិនថូសទី ១ ១១: ២៨,ប្រៀបធៀបជាមួយនឹងនិក្ខមនំ ១២:៤៨ (បុណ្យចម្លង))។ 

(យើងត្រូវតែរំtheកដល់ការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ គ្រីស្ទបរិស័ទស្មោះត្រង់ទាំងអស់ (សេចក្តីសង្ឃឹមរបស់គាត់ (នៅស្ថានសួគ៌ឬនៅលើផែនដី) មានកាតព្វកិច្ចទទួលទានវត្ថុតំណាង (សរសេរជាភាសាខ្មែរ))

3 - សម្ព័ន្ធភាពនៃច្បាប់រវាងព្រះនិងជនជាតិអ៊ីស្រាអែល

"ចូរ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ខ្លួន កុំ​បំភ្លេច​សម្ពន្ធមេត្រី​ដែល​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​អ្នក បាន​ចង​ជា​មួយ​អ្នក​អោយ​សោះ។ កុំ​ធ្វើ​រូប​ចម្លាក់ ឬ​រូប​តំណាង​អ្វី​មួយ ផ្ទុយ​ពី​ព្រះបន្ទូល​ដែល​ព្រះអម្ចាស់ ជា​ព្រះ​របស់​អ្នក បាន​ហាម​ឡើយ"

(ចោទិយកថា​ ៤:២៣)

អ្នកសម្រុះសម្រួលនៃកិច្ចព្រមព្រៀងនេះគឺម៉ូសេ: "នៅ​គ្រា​នោះ ព្រះអម្ចាស់​បាន​បង្គាប់​អោយ​ខ្ញុំ​បង្រៀន​អ្នក​រាល់​គ្នា​អំពី​ច្បាប់ និង​វិន័យ ដើម្បី​អោយ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ប្រតិបត្តិ​តាម នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ដែល​អ្នក​រាល់​គ្នា​ចូល​ទៅ​កាន់​កាប់" (ចោទិយកថា ៤:១៤)។ សម្ព័ន្ធភាពនេះត្រូវបានទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធទៅនឹងសម្ពន្ធមេត្រីរបស់ការកាត់ស្បែកដែលជានិមិត្ដរូបនៃការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះព្រះ (ចោទិយកថា ១០:១៦ ប្រៀបធៀបជាមួយនឹងរ៉ូម ២:២៥-២៩)។ សម្ព័ន្ធភាពនេះនឹងមាននៅក្នុងបែបផែនរហូតដល់ព្រះមេស៊ី: «ក្នុង​រយៈ​ពេល​ប្រាំពីរ​ឆ្នាំ ស្ដេច​នោះ​នឹង​បង្ខំ​អោយ​ប្រជាជាតិ​ជា​ច្រើន​ចុះ​សន្ធិសញ្ញា​យ៉ាង​តឹងរ៉ឹង ហើយ​នៅ​អំឡុង​ពេល​បី​ឆ្នាំ​កន្លះ ស្ដេច​បញ្ឈប់​លែង​អោយ​មាន​ការ​ថ្វាយ​យញ្ញបូជា ឬ​ថ្វាយ​តង្វាយ​ទៀត​ហើយ» (ដានីយ៉ែល ៩:២៧)។ សម្ព័ន្ធភាពនេះនឹងត្រូវបានជំនួសដោយកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនេះបើយោងតាមទំនាយរបស់យេរេមាថា: «ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថា៖ «នៅ​គ្រា​ខាង​មុខ​យើង​នឹង​ចង​សម្ពន្ធមេត្រី​ថ្មី​ជា​មួយ​ប្រជាជន​អ៊ីស្រាអែល និង​ប្រជាជន​យូដា។ សម្ពន្ធមេត្រី​ថ្មី​នេះ មិន​ដូច​សម្ពន្ធមេត្រី​ដែល​យើង​បាន​ចង​ជា​មួយ​បុព្វបុរស​របស់​ពួក​គេ នៅ​គ្រា​ដែល​យើង​ដឹក​ដៃ​បុព្វបុរស​នោះ នាំ​ចេញ​ពី​ស្រុក​អេស៊ីប​ទេ។ ទោះ​បី​យើង​ជា​ម្ចាស់​របស់​ពួក​គេ​ក្ដី​ក៏​ពួក​គេ​ផ្ដាច់​សម្ពន្ធមេត្រី​របស់​យើង​ដែរ» (យេរេមា ៣១:៣១,៣២)។

គោលបំណងនៃក្រឹត្យវិន័យដែលបានប្រទានដល់សាសន៍អ៊ីស្រាអែលគឺដើម្បីរៀបចំមនុស្សសម្រាប់ការយាងមករបស់ព្រះមេស្ស៊ី។ ច្បាប់បានបង្រៀនអំពីតម្រូវការនៃការរំដោះពីអំពើបាបរបស់មនុស្សជាតិ (ដែលតំណាងដោយប្រជាជនអ៊ីស្រាអែល): "ម៉្លោះ​ហើយ ដូច​ភាព​ខុស​ឆ្គង បាន​ចូល​ក្នុង​ពិភព​លោក​តាម​រយៈ​បុរស​តែ​ម្នាក់ ហើយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​បាន​ចូល​តាម​រយៈ​ភាព​ខុស​ឆ្គង ដូច្នេះ សេចក្ដី​ស្លាប់​បាន​ឆ្លង​រាលដាល​ដល់​មនុស្ស​ទាំង​អស់ ពីព្រោះ​ពួក​គេ​ទាំង​អស់​គ្នា​ជា​អ្នក​ធ្វើ​ខុស . . . ។ ព្រោះ​មាន​ការ​ខុស​ឆ្គង​ក្នុង​ពិភព​លោក រហូត​ដល់​មាន​ច្បាប់ ប៉ុន្តែ​ការ​ខុស​ឆ្គង​មិន​បាន​ត្រូវ​យក​មក​គិត​កាល​ដែល​គ្មាន​ច្បាប់​ឡើយ" (រ៉ូម ៥:១២,១៣)។ ក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះបានបញ្ជាក់ពីស្ថានភាពបាបកម្មនៃមនុស្សជាតិ។ នាងបាននាំពន្លឺនៃអំពើបាបនៃមនុស្សជាតិទាំងអស់ដែលតំណាងនៅពេលនោះដោយពួកអ៊ីស្រាអែលថា: "តើ​យើង​ត្រូវ​និយាយ​យ៉ាង​ណា​វិញ? តើ​ច្បាប់​ខុស ឬ? ទេ! មិន​អាច​ទេ! តាម​ពិត ប្រសិនបើ​គ្មាន​ច្បាប់ នោះ​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ការ​ខុស​ឆ្គង​ជា​អ្វី​ទេ។ ជា​ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើ​ច្បាប់​មិន​បាន​ចែង​ថា៖ «អ្នក​មិន​ត្រូវ​ប៉ង​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​របស់​អ្នក​ដទៃ» នោះ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​ដឹង​ថា​ការ​ប៉ង​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​របស់​អ្នក​ដទៃ​គឺ​ខុស។ ប៉ុន្តែ ដោយ​សារ​បញ្ញត្តិ​នោះ ភាព​ខុស​ឆ្គង​បាន​ឆ្លៀត​ឱកាស​បណ្ដាល​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ប៉ង​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន​របស់​សព្វ​បែប​យ៉ាង ដែល​ជា​របស់​អ្នក​ដទៃ ព្រោះ​ពេល​គ្មាន​ច្បាប់ ភាព​ខុស​ឆ្គង​ប្រៀប​ដូច​ជា​ស្លាប់​ហើយ។ តាម​ពិត កាល​ដែល​មិន​ទាន់​មាន​ច្បាប់ ខ្ញុំ​មាន​ជីវិត ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​ពី​បញ្ញត្តិ​បាន​មក​ដល់​ហើយ ភាព​ខុស​ឆ្គង​បាន​រស់​ឡើង​វិញ តែ​ខ្ញុំ​បាន​ស្លាប់។ ហើយ​បញ្ញត្តិ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ទទួល​ជីវិត ខ្ញុំ​ឃើញ​ថា​នាំ​ទៅ​ដល់​សេចក្ដី​ស្លាប់។ ព្រោះ ដោយ​សារ​បញ្ញត្តិ​នោះ ភាព​ខុស​ឆ្គង​បាន​ឆ្លៀត​ឱកាស​ល្បួង​លួង​លោម​ខ្ញុំ ហើយ​បាន​សម្លាប់​ខ្ញុំ​តាម​រយៈ​បញ្ញត្តិ​នោះ។ ចំណែក​ឯ​ច្បាប់​វិញ នោះ​បរិសុទ្ធ ហើយ​បញ្ញត្តិ​គឺ​បរិសុទ្ធ សុចរិត​យុត្តិធម៌ និង​ល្" (រ៉ូម ៧:៧-១២)។ ដូច្នេះក្រឹត្យវិន័យមាននាទីណែនាំយើងទៅកាន់ព្រះគ្រិស្ដដើម្បីអោយយើងបានសុចរិតដោយសារជំនឿ: "ហេតុ​នេះ ច្បាប់​បាន​ធ្វើ​ជា​គ្រូ​ដែល​នាំ​យើង​ទៅ​ដល់​គ្រិស្ដ ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះ​ប្រកាស​ថា​យើង​ជា​មនុស្ស​សុចរិត​ដោយ​សារ​ជំនឿ។ ប៉ុន្តែ​ឥឡូវ​ដែល​ជំនឿ​នោះ​បាន​មក​ដល់​ហើយ យើង​លែង​នៅ​ក្រោម​អំណាច​គ្រូ​ទៀត" (កាឡាទី ៣:២៤,២៥)។ ច្បាប់ល្អឥតខ្ចោះរបស់ព្រះដែលបានផ្តល់ឱ្យសាច់ឈាមដើម្បីធ្វើបាបតាមរយៈការរំលងរបស់មនុស្សបានបង្ហាញពីភាពចាំបាច់នៃការថ្វាយយញ្ញបូជាដែលនាំទៅដល់ការប្រោសលោះដល់មនុស្សដោយសារតែសេចក្ដីជំនឿរបស់គាត់។ ការលះបង់នេះគឺជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ: «ដូច​កូន​មនុស្ស​ក៏​មិន​បាន​មក​ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​បម្រើ​លោក​ដែរ តែ​បាន​មក​ដើម្បី​បម្រើ​គេ​វិញ ហើយ​ឲ្យ​ជីវិត​ខ្លួន​ជា​ថ្លៃ​លោះ​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​ផង» (ម៉ាថាយ ២០:២៨)។

(ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះយេហូវ៉ាជាផ្លូវតែមួយគត់ដើម្បីទទួលសេចក្ដីសង្គ្រោះដ៏អស់កល្បជានិច្ច)

ទោះបីជាព្រះគ្រីស្ទជាទីបញ្ចប់នៃច្បាប់ក៏ដោយក៏ការពិតនៅតែថាបច្ចុប្បន្នវានៅតែបន្តមានតម្លៃទំនាយដែលអាចឱ្យយើងយល់អំពីគំនិតរបស់ព្រះ (តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ) អំពីអនាគត។ «ព្រោះ​ថា ច្បាប់​ជា​ស្រមោល​នៃ​ពរ​ដែល​នឹង​មក​ដល់ ប៉ុន្តែ​មិន​មែន​ជា​រូប​ពិត​នោះ​ទេ» (ហេព្រើរ ១០:១, កូរិនថូសទី ១ ២:១៦)។ វាគឺជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលនឹងធ្វើឱ្យ«របស់ដ៏ល្អ»ទាំងនេះក្លាយជាការពិត: «ព្រោះ​ការ​ទាំង​នោះ​គ្រាន់តែ​ជា​ស្រមោល​នៃ​អ្វីៗ​ដែល​នឹង​មក ប៉ុន្តែ​រូប​ពិត​គឺជា​គ្រិស្» (កូល៉ុស ២:១៧)។ 

(យើងលែងស្ថិតនៅក្រោមអំណាចនៃច្បាប់ដែលបានប្រគល់ជូនលោកម៉ូសេប៉ុន្តែច្បាប់នេះមានតម្លៃព្យាករណ៍ដែលត្រូវបានបំពេញនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទនៅក្នុងក្រុមជំនុំគ្រីស្ទានហើយនឹងត្រូវបានបំពេញនៅលើផែនដីនាពេលអនាគតឋានសួគ៌នេះបើយោងតាមហេព្រើរ ១០៖ ១ កូល៉ុស ២:១៧ និងអេសេគាល ៤០-៤៨)

4 - កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីរវាងព្រះនិងអ៊ីស្រាអែលនៃព្រះ

«ហើយ​សូម​ឲ្យ​អស់​អ្នក​ដែល​រស់​នៅ​ស្រប​តាម​ខ្នាត​តម្រា​នៃ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​នេះ ពោល​គឺ​អ៊ីស្រាអែល​នៃ​ព្រះ បាន​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​សេចក្ដី​សុខសាន្ត​និង​សេចក្ដី​មេត្តា​ករុណា»

(កាឡាទី ៦:១៦)

ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទគឺជាអ្នកសម្រុះសម្រួលនៃកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី: «ព្រោះ​មាន​ព្រះ​តែ​មួយ និង​អ្នក​សម្រុះ​សម្រួល​តែមួយ​រវាង​ព្រះ​និង​មនុស្ស​ជាតិ គឺ​បុរស​ម្នាក់ គ្រិស្ដ​យេស៊ូ» (ធីម៉ូថេទី ១ ២: ៥) ។ កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនេះបានសម្រេចទំនាយនៅយេរេមា ៣១: ៣១,៣២។ ធីម៉ូថេទី ១ ២:៥ សំដៅទៅលើបុរសទាំងអស់ដែលជឿលើយញ្ញបូជារបស់ព្រះគ្រីស្ទ (យ៉ូហាន ៣:១៦) ។ អ៊ីស្រាអែលនៃព្រះតំណាងក្រុមជំនុំគ្រិស្ដសាសនិកទាំងមូល។ យ៉ាងណាក៏ដោយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានបង្ហាញថាអ៊ីស្រាអែលនៃព្រះនឹងមានចំណែកមួយនៅស្ថានសួគ៌និងមួយទៀតនៅលើផែនដី។

ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលរបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅស្ថានបរមសុខមាន ១៤៤០០០ ថ្មីក្រុងយេរូសាឡឹម, រដ្ឋធានីនឹងហូរទៅកន្លែងដែលសិទ្ធិអំណាចនៃព្រះដែលបានមកពីលើមេឃមកផែនដី (វិវរណ ៧:៣-៨​ "អ៊ីស្រាអែលនៃព្រះ" នៅលើមេឃ ១២x១២០០០ = ១៤៤០០០): "ខ្ញុំ​ក៏​ឃើញ​ក្រុង​បរិសុទ្ធ គឺ​ក្រុង​យេរូសាឡិម​ថ្មី​ចុះ​មក​ពី​ព្រះ​នៅ​ស្ថាន​សួគ៌ ហើយ​ក្រុង​នោះ​បាន​ត្រូវ​រៀប​ចំ​ដូច​កូនក្រមុំ​ដែល​បាន​តុបតែង​ខ្លួន​ដើម្បី​ស្វាមី​របស់​នាង" (វិវរណៈ ២១:២)។

(មានតែមនុស្សចំនួន ១៤៤,០០០ នាក់ (ប្រុសឬស្រី) នឹងមានការរស់ឡើងវិញនៅស្ថានសួគ៌និងសោយរាជ្យជាមួយស្ដេចយេស៊ូគ្រិស្ដនៅស្ថានសួគ៌)

«អ៊ីស្រាអែលនៃព្រះ»នៅលើផែនដីនឹងត្រូវបង្កើតដោយមនុស្សដែលនឹងរស់នៅក្នុងសួនមនោរម្យនៅលើផែនដីនាអនាគតដែលទ្រង់ត្រូវបានតែងតាំងដោយព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទ: «លោក​យេស៊ូ​មាន​ប្រសាសន៍​ទៅ​ពួក​គាត់​ថា៖ «ខ្ញុំ​ប្រាប់​អ្នក​រាល់​គ្នា​ការ​ពិត​ថា ក្នុង​គ្រា​បង្កើត​សា​ជា​ថ្មី ពេល​ដែល​កូន​មនុស្ស​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​រុងរឿង​របស់​លោក នោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ដែល​បាន​កាន់​តាម​ខ្ញុំ ក៏​នឹង​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​ដប់​ពីរ ហើយ​វិនិច្ឆ័យ​សេចក្ដី​កុលសម្ព័ន្ធ​អ៊ីស្រាអែល​ទាំង​ដប់​ពីរ» (ម៉ាថាយ ១៩:២៨ )។ «អ៊ីស្រាអែលនៃព្រះ»នៅលើផែនដីត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុងទំនាយរបស់អេសេគាល ៤០-៤៨។

(នឹងមានមនុស្សមួយហ្វូងយ៉ាងធំដែលនឹងរួចផុតពីគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំងហើយនឹងតំណាងមួយភាគបីនៃមនុស្សជាតិបច្ចុប្បន្នយោងទៅតាមការព្យាករណ៍របស់សាការី ១៣: ៨ និងវិវរណៈ ៧: ៩-១៧)

(នឹងមានការរស់ឡើងវិញនៅលើផែនដី)

(អយុត្តិធម៌នឹងត្រូវវិនិច្ឆ័យ)

បច្ចុប្បន្ននេះ«អ៊ីស្រាអែលនៃព្រះ»គឺជាគ្រីស្ទានស្មោះត្រង់ដែលមានសេចក្ដីសង្ឃឹមខាងស្ថានសួគ៌និងគ្រីស្ទានស្មោះត្រង់ដែលមានសេចក្ដីសង្ឃឹមរស់នៅលើផែនដីជារៀងរហូត (វិវរណះ ៧:៩-១៧)។

(“ អ៊ីស្រាអែលនៃព្រះ” នេះគឺជាក្រុមជំនុំគ្រីស្ទានសម្រាប់ថ្វាយបង្គំព្រះយេហូវ៉ានិងបម្រើស្តេចយេស៊ូវគ្រីស្ទ)

នៅល្ងាចថ្ងៃនៃការប្រារព្ធពិធីនៃបុណ្យរំលងចុងក្រោយនេះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានប្រារព្ធកំណើតនៃសម្ព័ន្ធភាពថ្មីនេះជាមួយសាវ័កស្មោះត្រង់ដែលនៅជាមួយលោកថា: «លោក​ក៏​យកនំ​ប៉័ង​មួយ​ដុំ អរគុណ​ព្រះ រួច​កាច់ ហើយ​ឲ្យ​ពួក​គាត់ ដោយ​ពោល​ថា៖ «នេះ​ជា​តំណាង​រូប​កាយ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​នឹង​ត្រូវ​ប្រគល់​ឲ្យ ដើម្បី​អ្នក​រាល់​គ្នា។ ចូរ​បន្ត​ធ្វើ​ដូច្នេះ ដើម្បី​រំលឹក​ដល់​ខ្ញុំ»។ លុះ​ពិសា​អាហារ​ល្ងាច​ហើយ លោក​យក​ពែង​នោះ​ធ្វើ​បែប​ដូច្នោះ​ដែរ ដោយ​មាន​ប្រសាសន៍​ថា៖ «ពែង​នេះ​ជា​តំណាង​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ថ្មី ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​ឈាម​របស់​ខ្ញុំ ដែល​នឹង​ត្រូវ​បង្ហូរ​ចេញ​ដើម្បី​អ្នក​រាល់​គ្នា» (លូកា ២២:១៩,២០)។

កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនេះទាក់ទងនឹងពួកគ្រីស្ទានស្មោះត្រង់ទាំងអស់ដោយមិនគិតពី«ក្តីសង្ឃឹម»របស់ពួកគេ (នៅលើមេឃឬលើផែនដី) ។ កិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនេះជាប់ទាក់ទងនឹងការកាត់ស្បែកខាងព្រលឹងវិញ្ញាណ (រ៉ូម ២:២៥-២៩) ។ ដើម្បីវិសាលភាពដែលថាគ្រីស្ទានស្មោះត្រង់នោះគឺការកាត់ស្បែកខាងវិញ្ញាណនេះនៃបេះដូង, វាអាចយកនំបុ័ងឥតមេហើយលើកពែងតំណាងឱ្យលោហិតនៃសម្ពន្ធមេត្រីថ្មីនេះ (អ្វីដែលជាក្តីសង្ឃឹមរបស់ពួកគេ (សេឡេស្ទាលឬលើផែនដី)) ថា: "ចូរ​ឲ្យ​អ្នក​នោះ​គិត​ពិចារណា​ឲ្យ​បាន​ដិត​ដល់ ដើម្បី​ដឹង​ថា​ខ្លួន​សម​ឬ​មិន​សម​នឹង​ទទួល រួច​សឹម​បរិភោគ​នំ​ប៉័ង​នោះ​និង​ផឹក​ពី​ពែង​នោះ​ចុះ"​​ (កូរិនថូសទី ១ ១១:២៨)។ 

(យើងត្រូវតែរំtheកដល់ការសោយទិវង្គតរបស់ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ គ្រីស្ទបរិស័ទស្មោះត្រង់ទាំងអស់ (សេចក្តីសង្ឃឹមរបស់គាត់ (នៅស្ថានសួគ៌ឬនៅលើផែនដី) មានកាតព្វកិច្ចទទួលទានវត្ថុតំណាង (សរសេរជាភាសាខ្មែរ))

5 - សម្ព័ន្ធភាពសម្រាប់នគរ:រវាងព្រះយេហូវ៉ានិងលោកយេស៊ូគ្រិស្ដនិងរវាងលោកយេស៊ូគ្រិស្ដនិង ១៤៤០០០នាក់

"ក៏​ប៉ុន្តែ អ្នក​រាល់​គ្នា​បាន​នៅ​ជាប់​ជា​មួយ​នឹង​ខ្ញុំ ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​មាន​ទុក្ខ​លំបាក ហើយ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ជា​មួយ​នឹង​អ្នក​រាល់​គ្នា ដូច​បិតា​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ធ្វើ​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ជា​មួយ​នឹង​ខ្ញុំ ពោល​គឺ​សម្រាប់​រាជាណាចក្រ​មួយ ដើម្បី​ឲ្យ​អ្នក​រាល់​គ្នា​ពិសា​អាហារ​ពិសា​ស្រា​នៅ​តុ​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​រាជាណាចក្រ​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​អង្គុយ​លើ​បល្ល័ង្ក​ដើម្បី​វិនិច្ឆ័យ​កុលសម្ព័ន្ធ​ទាំង​ដប់​ពីរ​នៃ​អ៊ីស្រាអែល"

(លូកា ២២:២៨-៣០)

កិច្ចព្រមព្រៀងនេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅយប់តែមួយដែលព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទបានប្រារព្ធពិធីនៃកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មី។ នេះមិនមានន័យថាពួកគេជាសម្ព័ន្ធភាពដូចគ្នាពីរ។ កិច្ចព្រមព្រៀងមួយសម្រាប់រាជាណាចក្រនេះគឺរវាងព្រះយេហូវ៉ានិងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនិងបន្ទាប់មកព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដនិង ១៤៤០០០ នាក់ដែលនឹងគ្រប់គ្រងនៅស្ថានបរមសុខជាស្ដេចនិងបូជាចារ្យ (វិវរណៈ ៥:១០ នោះ ៧:៣-៨; ១៤:១- ៥)។

សម្ពន្ធមេត្រីនេះគឺជាការសន្យារបស់ព្រះទាក់ទងនឹងអចិន្ដ្រៃយ៍នៃវង្សត្រកូលរបស់ដាវីឌដែលព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទជាកូនចៅនៅលើផែនដីនិងជាស្ដេចនៅស្ថានសួគ៌ដែលព្រះយេហូវ៉ាបានតាំងឡើងនៅឆ្នាំ ១៩១៤ ដើម្បីបំពេញសេចក្ដីសន្យា សម្រាប់រាជាណាចក្រមួយ (សាំយូអែលទី២ ៧:១២-១៦ ម៉ាថាយ ១:១-១៦ លូកា ៣:២៣-៣៨ ទំនុកដំកើង ២)។

(ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាស្តេចសួគ៌ានៃនគរព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រូវបានតំឡើងដោយព្រះវរបិតារបស់ទ្រង់គឺព្រះយេហូវ៉ានៅឆ្នាំ ១៩១៤)

(មានតែមនុស្សចំនួន ១៤៤,០០០ នាក់ (ប្រុសឬស្រី) នឹងមានការរស់ឡើងវិញនៅស្ថានសួគ៌និងសោយរាជ្យជាមួយស្ដេចយេស៊ូគ្រិស្ដនៅស្ថានសួគ៌)

កិច្ចព្រមព្រៀងមួយសម្រាប់រាជាណាចក្របានធ្វើឡើងរវាងព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទនិងសាវ័ករបស់ទ្រង់និងដោយផ្នែកបន្ថែមជាមួយក្រុមមនុស្ស ១៤៤០០០ នាក់, នេះគឺជាការពិតនៅក្នុងការសន្យាមួយនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍សេឡេស្ទាលដែលនឹងប្រព្រឹត្តទៅក្នុងរយៈពេលខ្លីមុនពេលគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំងថា: "ចូរ​យើង​អរ​សប្បាយ​និង​ត្រេក​អរ​ឲ្យ​ខ្លាំង ហើយ​ចូរ​យើង​សរសើរ​តម្កើង​លោក ពីព្រោះ​វេលា​សម្រាប់​ពិធី​មង្គល​ការ​របស់​កូន​ចៀម​បាន​មក​ដល់​ហើយ ឯ​ភរិយា​របស់​លោក​បាន​រៀប​ចំ​ខ្លួន។ ព្រោះ​នាង​បាន​ត្រូវ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ស្លៀក​ពាក់​ក្រណាត់​សាច់​ល្អ​ដែល​ស្អាត​ហើយ​ភ្លឺ ពីព្រោះ​ក្រណាត់​សាច់​ល្អ​នោះ​តំណាង​ការ​ប្រព្រឹត្ត​ដ៏​សុចរិត​របស់​ពួក​អ្នក​បរិសុទ្ធ"​​ (វិវរណៈ ១៩:៧,៨)។ ទំនុកទី ៤៥ រៀបរាប់អំពីអាពាហ៍ពិពាហ៍នៅស្ថានសួគ៌រវាងស្ដេចយេស៊ូវគ្រីស្ទនិងភរិយារបស់ទ្រង់ដែលជាក្រុងយេរូសាឡិមថ្មី (វិវរណៈ ២១:២)។ ចាប់ពីអាពាហ៍ពិពាហ៍នេះនឹងកើតជាចៅហ្វាយនៃនគរនៅលើផែនដី: "បពិត្រ​ព្រះរាជា សូម​អោយ​ព្រះរាជបុត្រព្រះអង្គ​បាន​ឡើង​គ្រង​រាជ្យត​ពី​ព្រះអយ្យកោ​របស់​ព្រះអង្គ។ព្រះអង្គ​នឹង​តែងតាំង​ព្រះបុត្រារបស់​ព្រះអង្គ​អោយ​គ្រប់គ្រង​ទួទាំង​នគរ" (ទំនុកដំកើង ៤៥:១៦ អេសាយ ៣២:១,២)។

(ទំនាយនៅអេសេគាលជំពូក ៤០-៤៨ រៀបរាប់លំអិតពីតួនាទីរបស់អ្នកដឹកនាំអនាគតនៅលើផែនដី)

(ទំនាយរបស់អេសេគាលជំពូក ៤០-៤៨ លំអិតអំពីតួនាទីរបស់សង្ឃនាពេលអនាគតនៅលើផែនដី)

ពរជ័យអស់កល្បនៃកិច្ចព្រមព្រៀងថ្មីនិងកិច្ចព្រមព្រៀងសម្រាប់រាជាណាចក្រមួយនឹងសម្រេចកិច្ចព្រមព្រៀងអ័ប្រាហាំដែលនឹងប្រទានពរដល់គ្រប់សាសន៍។ ការសន្យារបស់ព្រះនឹងត្រូវបានបំពេញយ៉ាងពេញលេញ: "ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​លើ​សេចក្ដី​សង្ឃឹម​ឲ្យ​បាន​ជីវិត​គ្មាន​ទី​បញ្ចប់ ជា​អ្វី​ដែល​ព្រះ​ដែល​មិន​អាច​កុហក បាន​សន្យា​តាំង​ពី​យូរ​យារ​ណាស់​មក​ហើយ" (ទីតុស ១:២)។

(ពរជ័យនៃការរំដោះមនុស្សជាតិ)

(ពរជ័យនៃការរស់ឡើងវិញនៅស្ថានសួគ៌)

(ពរនៃការរស់ឡើងវិញនៅលើផែនដី)

(ពរនានានៃការគ្រប់គ្រងលើផែនដីនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ)

SOLA SCRIPTURA

 ព្រះគម្ពីរនៅលើអ៊ីនធឺណិត

ព្រះគម្ពីរជាភាសាជាច្រើន

តំណភ្ជាប់ (ជាពណ៌ខៀវ) ជាភាសាដែលអ្នកជ្រើសរើសនាំអ្នកទៅអត្ថបទផ្សេងទៀតដែលសរសេរជាភាសាដូចគ្នា។ តំណភ្ជាប់ខៀវបានសរសេរជាភាសាអង់គ្លេសដឹកនាំអ្នកទៅអត្ថបទមួយជាភាសាអង់គ្លេស។ ក្នុងករណីនេះអ្នកក៏អាចជ្រើសរើសបានពីបីភាសាផ្សេងទៀតដូចជាអេស្ប៉ាញព័រទុយហ្គាល់និងបារាំង។

ការប្រារព្ធពិធីរំលឹកនៃការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ

中国  日本の  한국의  ไทย  ລາວ  Tiếng việt

"ពីព្រោះចក្ខុវិស័យនៅតែជាពេលវេលាកំណត់ហើយវានៅតែបន្ទាន់រហូតដល់ទីបញ្ចប់ហើយវានឹងមិនកុហកទេ។ ទោះបីជានាងយឺតក៏ដោយក៏នៅតែបន្តរង់ចាំ។ ពីព្រោះវានឹងក្លាយជាការពិត។ នាងនឹងមិនយឺតទេ"

(ហាបាគុក ២:៣)​​​​​

សារនេះត្រូវបានសរសេរជាពិសេសសម្រាប់ "ពួកអ្នកគង្វាល" នៃក្រុមជំនុំផ្សេងៗគ្នាឬក្រុមជំនុំគ្រីស្ទានប៉ុន្តែក៏សម្រាប់អ្នកជឿនៃសាសនាដទៃទៀតដែលមិនមែនជាគ្រីស្ទបរិស័ទ

គោលបំណងនៃគេហទំព័រនេះគឺដើម្បីលើកទឹកចិត្ដអ្នកអានឱ្យបន្ដ«រង់ចាំ»ថ្ងៃរបស់ព្រះយេហូវ៉ា។ វាជាការសំខាន់ដើម្បីសហការខិតខំប្រឹងប្រែងដោយស្មោះរបស់យើងលើសពីភាពខុសគ្នានៃទស្សនៈសាសនាគ្រីស្ទានដើម្បីរៀបចំយើងសម្រាប់ថ្ងៃនេះ។ ដូចដែលវាត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងអេម៉ុស 5:18 (ព្រះគម្ពីរ): "វេទនាដល់អស់អ្នកដែលចង់បានថ្ងៃរបស់ព្រះយេហូវ៉ា! តើនេះមានន័យយ៉ាងណាចំពោះថ្ងៃនៃព្រះយេហូវ៉ា? វានឹងក្លាយជាភាពងងឹតមិនមែនពន្លឺទេ"។ មែនហើយថ្ងៃនៃព្រះយេហូវ៉ានឹងអាក្រក់ណាស់ (សេផានា ១:១៤-១៨) ។

យ៉ាងណាក៏ដោយយើងត្រូវតែមានអាកប្បកិរិយាក្លាហាននិងវិជ្ជមាន។ យើងត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នដូចជាព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានមានបន្ទូលថា: "ដូច្នេះ ចូរ​ចាំ​យាម ពីព្រោះ​អ្នក​រាល់​គ្នា​មិន​ដឹង​ថា​ម្ចាស់​របស់​អ្នក​នឹង​មក​វិញ​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​ឡើយ។" (ម៉ាថាយ ២៤:៤២, ២៥:១៣) ។ ព្រះយេស៊ូគ្រីស្ទដែលបានទទួលសិរីរុងរឿងនៅក្នុងគម្ពីរវិវរណៈបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថាការខ្វះការប្រុងប្រយ័ត្ននឹងមានគ្រោះថ្នាក់។ "ដូច្នេះ ចូរ​ចាំ​ជាប់​នូវ​អ្វី​ដែល​អ្នក​បាន​ទទួល​និង​អ្វី​ដែល​អ្នក​បាន​ឮ ហើយ​ចូរ​កាន់​ខ្ជាប់​តាម​សេចក្ដី​នោះ ព្រម​ទាំង​ប្រែ​ចិត្ត។ ប្រសិនបើ​អ្នក​មិន​ភ្ញាក់​ខ្លួន​ទេ ខ្ញុំ​ប្រាកដជា​នឹង​មក​ដូច​ចោរ ហើយ​អ្នក​នឹង​មិន​ដឹង​ថា​ខ្ញុំ​មក​នៅ​ពេល​ណា​ឡើយ" (វិវរណៈ ៣:៣) ។

បើមិនច្បាស់អំពី«ថ្ងៃនិងម៉ោងនេះ»នោះមានព័ត៌មានព្រះគម្ពីរគ្រប់គ្រាន់ដែលអនុញ្ញាតឱ្យយើងត្រៀមខ្លួនជាមុនហើយយល់ឱ្យបានទាន់ពេលវេលា "ពេលវេលា" (អ្វីដែលត្រូវធ្វើ?) ។ ការពិនិត្យមើលយ៉ាងច្បាស់លាស់នូវការសម្រេចទំនាយសព្វថ្ងៃនេះអាចជួយយើងឱ្យយល់ថាថ្ងៃនេះជិតដល់ហើយ ((The King Jesus Christ; The Two Kings; Gog of Magog)។ យើងត្រូវគិតអំពីសេចក្ដីសង្ឃឹមនេះចំពោះការរៀបចំរបស់យើងដែលជាការសម្ដែងនូវការអត់ធ្មត់របស់ព្រះ: " ព្រះ​យេហូវ៉ា​មិន​យឺត​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​តាម​សេចក្ដី​សន្យា​របស់​លោក ដូច​មនុស្ស​ខ្លះ​គិត​ថា​យឺត​នោះទេ ប៉ុន្តែ​លោក​អត់​ធ្មត់​នឹង​យើង ពីព្រោះ​លោក​មិន​ចង់​ឲ្យ​អ្នក​ណា​ត្រូវ​បំផ្លាញ​ចោល​ឡើយ តែ​ចង់​ឲ្យ​មនុស្ស​ទាំង​អស់​មាន​ឱកាស​ប្រែ​ចិត្ត" (ពេត្រុសទី ២ ៣:៩)។ (ការបង្រៀនព្រះគម្ពីរមូលដ្ឋាន (ហាមក្នុងគម្ពីរ)) ។

មែនហើយការរំពឹងទុករបស់អ្នកយាមគឺជាពរជ័យមួយចំពោះជីវិតរបស់យើងដែលជាមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់យើងនិងអ្នកជិតខាងជាទូទៅ។ វាជាការសំខាន់ក្នុងការយល់យ៉ាងច្បាស់ណាស់នូវអ្វីដែលការរៀបចំនេះគឺមុនពេលនិងក្រោយគ្រាវេទនាដ៏ធំ។ បើសេចក្ដីណែនាំទាំងនេះត្រូវបានកត់ទុកក្នុងគម្ពីរគឺសម្រាប់យើងប្រើវា (Be Prepared) (The Christian Community)។

នៅក្នុងព្រះគម្ពីរត្រូវបានពិពណ៌នាអំពីពរជ័យនៅលើផែនដីនៃព្រះរាជាណាចក្ររបស់ព្រះ។ (The Release) ។ យើងអាចយល់ពីអ្វីដែលជាការរស់ឡើងវិញ (The Heavenly Resurrection (14000);​The Earthly Resurrection;The Welcoming of the Resurrected Ones;The Allotted Place of the Resurrected Ones) ។ យើងអាចយល់ពីរបៀបដែលនគររបស់ព្រះនឹងគ្រប់គ្រងលើផែនដី​ (The Earthly Administration of the Kingdom of God) (The Prince The Priest) ។ មែនហើយពរជ័យទាំងអស់នេះលេចឡើងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដើម្បីលើកទឹកចិត្តយើងពង្រឹងជំនឿរបស់យើង។ ចំណេះដឹងព្រះគម្ពីរនេះជារបស់ព្រះយេហូវ៉ាដែលជារបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដ្បិតព្រះគម្ពីរបានចែងថា: "ព្រោះ​«តើ​អ្នក​ណា​ស្គាល់​គំនិត​របស់​ព្រះ​យេហូវ៉ា ដើម្បី​អាច​ណែនាំ​លោក​បាន?» តែ​យើង​មាន​ចិត្ត​គំនិត​របស់​គ្រិស្ដ​វិញ" (កូរិនថូសទី១ ២:១៦) ។

បើអ្នកជាអ្នកដឹកនាំសាសនាអ្នកគង្វាលជាគ្រូគង្វាលឬជាសង្ឃចូរកុំស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការប្រើសេចក្ដីបង្រៀននេះដើម្បីពង្រឹងជំនឿរបស់«ចៀម»ដែលមានភារកិច្ចរបស់អ្នកដើម្បីជួយពួកគេមិនត្រឹមតែរួចជីវិតពីគ្រាទុក្ខវេទនាជាខ្លាំងប៉ុណ្ណោះទេ "លោក​នឹង​ជូត​អស់​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​ចេញ​ពី​ភ្នែក​របស់​ពួក​គេ ហើយ​សេចក្ដី​ស្លាប់​នឹង​លែង​មាន​ទៀត ទុក្ខ​ព្រួយ ការ​ស្រែក​យំ និង​ការ​ឈឺ​ចាប់​ក៏​នឹង​លែង​មាន​ទៀត​ដែរ។ អ្វីៗ​ដែល​ធ្លាប់​កើត​ឡើង​ពី​មុន នោះ​បាន​កន្លង​បាត់​អស់​ហើយ"​​ (វិវរណៈ ២១:៣,៤ ម៉ាថាយ ១០:៨ ខយ៉ូហាន ២១:១៥-១៧) (Good News; Great Crowd; In Congregation) ។ ព្រះប្រទានពរដល់បេះដូងបរិសុទ្ធ។ អាម៉ែន (យ៉ូហាន ១៣:១០) ។

គេហទំព័រនេះមានតែភាសាអង់គ្លេសអេស្ប៉ាញព័រទុយហ្គាល់និងបារាំងប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកអាចសុំអ្នកណាម្នាក់ក្នុងក្រុមជំនុំរបស់អ្នកដែលស្គាល់ភាសាមួយក្នុងចំណោមភាសាទាំងនេះដើម្បីបកប្រែព័ត៌មានព្រះគម្ពីរដែលអ្នកចាប់អារម្មណ៍។ ប្រសិនបើអ្នកមានសំណួរសូមកុំស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការទាក់ទងយើងដោយគេហទំព័រឬTwitter ។

ការចងចាំអំពីការសុគតរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ

អ្វីដែលត្រូវធ្វើ?

ការបង្រៀនបឋមនៃព្រះគម្ពីរ

ម៉ឺនុយមេ (ភាសាបារាំង)

CONTACT

TWITTER

MENÚ PRINCIPAL DEL SITIO BÍBLICO EN ESPAÑOL

O MENU PRINCIPAL DO SITE BÍBLICO EM PORTUGUÊS 

MAIN MENU OF THE BIBLICAL WEBSITE IN ENGLISH

MENU PRINCIPAL DU SITE BIBLIQUE EN FRANÇAIS